นิทานก่อนเรื่อง แกะน้อยผู้เผชิญความมืด
เด็กๆจ๊ะ พวกเธอมีความกลัวหรือไม่ เช่น กลัวโดนฉีดยา กลัวความมืด กลัวแมลงบางชนิด แล้วเมื่อเรามีความกลัวเราควรทำอย่างไร วันนี้เราลองมาอ่านนิทานก่อนนอนเรื่อง “ลูกแกะผู้ไม่กลัวความมืด” กันเถอะ
ตะวันยังไม่ตกดิน
แกะน้อยผู้กลัวความมืด รีบเก็บเชือกกระโดดแล้วพูดว่า ” รีบกลับบ้านกันเถอะ ฟ้าก็จะมืดแล้ว”
แต่เจ้ากระต่าย มังกรน้อย แล้วเจ้าหมีน้อย ยังอยากเล่นต่อ
” เล่นอีกสักพักเถอะ เล่นกันอีกสักพักเถอะ”
“แต่ ฉันกลัวความมืด”
ลูกแกะเขินอายเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่าเธอเป็นแค่ลูกแกะที่ขี้ขลาดตัวนึง
“จะกลัวความมืดอะไรขนาดนั้น มังกรผู้กล้าหาญอย่างข้ายังไม่กลัวเลย”
“นอกจากนี้ ดวงจันทร์จะปรากฏในที่มืด ดวงจันทร์มีขนาดใหญ่และกลมมาก ฉันชอบมาก”
แกะน้อยก็ชอบพระจันทร์เช่นกัน แต่เธอกลัวความมืดมากกว่า
เธอชอบอยู่บ้านแล้วมองดูดวงจันทร์ผ่านหน้าต่าง
“ความมืดน่ากลัวตรงไหน หมีผู้กล้าหาญอย่างฉันไม่เห็นต้องกลัวเลย”
“อีกอย่าง จิ้งหรีดชอบเล่นเปียโนในที่มืด เสียงของจิ้งหรีดนั้นชัดเจนและสดใสมาก ฉันชอบฟังมาก”
แกะน้อยตอบ “ฉันก็ชอบเสียงจิ้งหรีดเหมือนกัน แต่ฉันกลัวความมืดมากกว่า”
เธอชอบอยู่บ้านและฟังเสียงเปียโนของจิ้งหรีด
“ความมืดจะน่ากลัวอะไรขนาดนั้น กระต่ายผู้กล้าหาญอย่างฉันไม่เห็นต้องกลัวเลย”
“นอกจากนี้ หิ่งห้อยจะบินออกไปในความมืด หิ่งห้อยบินไปรอบๆเหมือนดวงดาว ฉันชอบมาก”
แกะน้อยก็ชอบหิ่งห้อยเหมือนกัน แต่เธอก็กลัวความมืดมากกว่า เธอชอบอยู่บ้านมากกว่า ถึงแม้จะมองไม่เห็นหิ่งห้อยก็ตาม
“แกะน้อย เธอลองกลับบ้านช้ากว่าปกติหน่อยก็ได้ ลองคิดดูสิ พระจันทร์กลมๆอยู่บนท้องฟ้า กบก็ร้องเพลงอยู่ในสระบัว หิ่งห้อยส่องแสงสว่าง เหมือนดวงดาว จะสวยงามขนาดไหน”
คำพูดของกระต่าย ทำให้แกะน้อยลังเล และเล่นกับเพื่อนๆจนมืด
แกะน้อยรวบรวมความกล้า และเดินกลับบ้านภายใต้แสงจันทร์เป็นครั้งแรก
ขณะที่เดินผ่านป่าเล็กเล็กซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้าน เธอก็พบแม่นกฮูกอยู่กับลูกเล็กๆอีก 2 ตัว
แกะน้อยไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นเพื่อนบ้านเช่นนี้จริงๆ
ทันทีที่เขาเปิดประตูบ้าน เขาพูดกับตัวเองว่า “ทำไมฉันต้องกลัวความมืด ไม่เห็นมีเรื่องเลวร้ายอะไรเลย”
เมื่อตกกลางคืนลมก็พัดขึ้นมาทันใด
เสียงลมพัดทำให้บ้านสั่นสะเทือนไปหมด
“นี่พายุกำลังจะมาใช่ไหม”
แกะน้อยถึงฮนกฮูกที่อยู่ในป่า จู่ๆก็รู้สึกเกิดความกังวลขึ้นมา บ้านของนกฮูกจะถูกลมพัดปลิวไปหรือไม่นะ
ลูกนกฮูกตัวเล็กน้อยยังบินไม่เก่งเลย
เขาคิดว่าครอบครัวนกฮูกต้องการความช่วยเหลือ
แกะน้อยไม่รู้ว่าเธอจะทำเพียงคนเดียวได้หรือไม่ ดังนั้น เธอจึงรีบไปหาเพื่อนๆของเธอ เพื่อขอความช่วยเหลือ
เขามาที่บ้านเขามังกรน้อย “แกะน้อย ฉันต้องขอโทษจริงๆ คืนนี้ไม่มีดวงจันทร์ แล้วลมก็แรงมาก และดูเหมือนฉันกำลังจะเป็นหวัดด้วย ฉันไปด้วยไม่ได้หรอก”
จากนั้นเขาก็มาที่บ้านหมีน้อย
“แกะน้อย ขอโทษนะ คืนนี้ไม่มีดวงจันทร์หรอก และสายตาของฉันก็ไม่ดีด้วย”
จากนั้นแกะน้อยก็มาที่บ้านกระต่ายน้อย
“แกะน้อย ฉันยังเด็กเกินไปเกรงว่าจะช่วยอะไรไม่ได้มาก”
ดูเหมือนว่าไม่มีใครที่จะพึ่งพาได้เลยสักคน
แกะน้อยจึงตัดสินใจไปดูครอบครัวนกฮูกเพียงลำพัง
อย่างไรก็ตาม ในป่าเล็กๆอยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอ เธอหยิบไฟฉาย สวมรองเท้ากันฝน และกางร่ม
แกะน้อยเผชิญกับลมแรงและเดินเข้าไปในป่ามืด
“โอ้ แกะน้อย” เธอมาพอดีเลย บ้านของฉันกำลังจะถูกพัดไปแล้ว”
แม่นกฮูกพูดกับแกะน้อยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและดีใจ
ปีกของเธอกำลังกอดทารกทั้งสองไว้แน่น
แกะน้อยยืนเขย่งเท้า ยกร่มขึ้นสูง แล้วปล่อยให้ลูกนกฮูกนอนลงบนร่ม
จากนั้นค่อยๆนำพวกเขากลับบ้าน
เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนของแกะน้อยได้พบกับครอบครัวนกฮูกที่บ้าน
ทุกคนต่างตื่นเต้นและประหลาดใจ
“โอ้ แกะน้อย เมื่อคืนไม่มีดวงจันทร์ และทุกที่ก็มืดไปหมด เธอไม่กลัวหรือ”
พูดจากใจจริง ตอนแกะน้อยมาหา เขามองที่ท้องฟ้ามันมืดมาก และในใจเขากลัวมาก
“ความมืดไม่เห็นมีอะไรน่ากลัว เมื่อตอนที่เธอนึกถึงเพื่อน ในใจเธอเหมือนมีแสงสว่าง” แกะน้อยพูด
“แต่ว่าตอนนี้ ฉันรู้สึกกลัวเล็กน้อย”
ถ้าหากฉันไปช้าสักหน่อย ครอบครัวนกฮูกของอาจได้รับบาดเจ็บ
“ความมืดไม่มีอะไรน่ากลัว แม้แต่แกะน้อยที่ว่าขี้ขลาด ก็ยังมีความกล้าหาญ” ทุกคนต่างคิดเช่นนี้
ในชีวิตจริง เราแต่ละคนกลัวสิ่งที่แตกต่างกัน แต่ในความเป็นจริง ความกลัวหลายอย่างเป็นเรื่องทางจิตใจ เมื่อเรากลัวสิ่งใด เราจงเผชิญมันอย่างกล้าหาญ และความกลัวจะถูกขจัดออกไปอย่างง่ายดาย ดังนั้น คุณพ่อคุณแม่ควรส่งเสริมให้ลูกลูกของตน มีความพยายามมากขึ้นในชีวิตประจำวัน หาประสบการณ์ให้กับลูก อย่าสอนลูกด้วยวิธีที่สร้างความกลัว อย่าให้เด็กต้องอยู่ในความกลัว เพราะความกลัวจะทำให้เด็กแย่ลง ทีนี้เด็กๆรู้แล้วใช่ไหมคะว่าต้องเผชิญกับความกลัวอย่างไรในอนาคต
แหล่งอ้าง
บทความแปลจากเวป qigushi.com
แนะนำ สอนลูกด้วยนิทานก่อนนอน
