นิทานก่อนนอนเรื่อง เม่นน้อยไม่อยากจำศีล
วันนี้พี่พี่Heartsmom นำนิทานก่อนนอนมาฝากเช่นเคยนะคะ
เจ้าเม่นน้อยไม่ชอบนอนตอนกลางคืน เขาอยู่บ้านชอบงอแงเป็นประจำ ที่แท้ฤดูใบไม้ร่วงก็ใกล้มาถึงแล้ว แต่เขาไม่ต้องการจำศีล เขาชอบออกไปเล่นซ่อนหากับเพื่อนมากที่สุด และเพื่อนๆจะเล่นกับเขาหรือไม่
วันนี้เป็นวันที่หมอกจัดในฤดูใบไม้ร่วง เม่นน้อยกำลังเล่นอยู่ในหลุม
“ฉันไม่อยากจำศีล” เม่นน้อยพูด หนามของมันเหยียดตรง
“ฉันยังไม่จำศีล” ฉันอยากเล่นทุกวันอย่างนี้เหมือนกับในฤดูหนาว
“เป็นไปไม่ได้ “ แม่เม่นอธิบายซ้ำๆอย่างอดทน “เมื่อถึงเวลาเจ้าจะเข้าใจธรรมชาติ”
“ฉันไม่อยากจำศีล ฉันไม่อยากจำศีล” เม่นน้อยกระทืบเท้าอย่างขัดใจ
เขาเป็นเม่นน้อยที่ชอบเล่นซ่อนหามาก การซ่อนตัวเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา
เขาสามารถซ่อนตัวในกองเกาลัด ซ่อนตัวใต้ใบไม้แห้ง ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางรากของต้นไม้
ป่าในช่วงฤดูใบไม้ร่วงนั้นสวยงามมาก มีสถานที่ดีๆให้เล่นซ่อนหาได้ทุกที่ เม่นน้อยมีเพื่อนมากมาย
ดังนั้นในวันนี้ เขาก็ออกไปเล่นกับเพื่อนเช่นเคย
แต่ข้างนอกดูวุ่นวายไปหมด ทุกคนต่างก็โยกย้าย เก็บของ ทุกคนดูยุ่งมาก
เม่นน้อยไม่สนใจ มุ่งตรงไปข้างหน้า จนเดินมาถึงด้านหน้าต้นไม้ ที่นี่เป็นบ้านของกระรอกน้อย
“กระรอกน้อย” เม่นน้อยออกแรงตะโกนเรียกเพื่อน
กระรอกน้อยปรากฏตัวออกมา
เม่นน้อยพูดกับเขาว่า “สวัสดีเรามาเล่นซ่อนหากันไหม”
“ไม่ได้หรอกฉันต้องรีบไปเก็บถั่วไพน์ อากาศจะหนาวแล้วฉันต้องเตรียมตัวจำศีล”
“ฤดูหนาวนี้เธอต้องจำศีลเหมือนกันหรอ” เม่นน้อยพูดอย่างผิดหวัง
“ใช่แล้ว เธอรู้ไหมฉันแทบจะรอไม่ไหวเลยทีเดียว”
จากนั้นเม่นน้อยก็เดินต่อไป
เขาเดินไปรอบๆจนมาถึงรูถ้ำใต้ดินเล็กๆ ซึ่งเป็นที่ที่หนูอาศัยอยู่
เขาตะโกนเรียกเพื่อน “เจ้าหนู เธอจะมาเล่นซ่อนหากับฉันไหม”
เจ้าหนูตอบว่า ไม่ได้หรอก ฉันต้องรีบไปหาอาหารเพิ่ม ฤดูหนาวกำลังจะมาถึงในไม่ช้า ฉันต้องเตรียมพร้อม ฉันไปก่อนนะ”
เม่นน้อยไม่ยอมหยุด เขาเดินไปจนกระทั่งเห็นบ้านหินของงูน้อย
“งูน้อย” เม่นน้อยร้องเรียกอีกครั้งอย่างสุดกำลัง
งูน้อยรีบออกมาในทันที
“สวัสดีเจ้างูน้อย เธออยากเล่นซ่อนหากับฉันไหม”
“ได้สิ” งูน้อยตอบ
“แต่เธอต้องรอถึงฤดูใบไม้ผลิครั้งหน้า ตอนนี้ฉันต้องหาที่ที่ปลอดภัยและนอนหลับให้สบาย”
“ถ้าอย่างนั้น เจ้าต้องนอนจำศีลตลอดทั้งฤดูหนาวเลยหรอ” เม่นน้อยถอนหายใจอย่างผิดหวัง
เมื่อได้ยินสิ่งที่งูน้อยพูด เม่นน้อยก็หันหลังเดินกลับบ้านอย่างช้าๆ
ในระหว่างทางเขาได้เตะก้อนหินไปตลอดทางและบ่นพึมพำว่า “ฉันไม่อยากจำศีล ฉันไม่อยากจำศีล”
เมื่อวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในป่า แสงแดดในพุ่มไม้ก็อ่อนลงเรื่อยๆ และกลางวันก็สั้นลงเรื่อยๆ
เม่นน้อยหงุดหงิดมาก เมื่อกลับมาบ้านก็พบว่ามืดมากแล้ว แล้ววันนี้ก็สิ้นสุดลง
เม่นน้อยต้องจำใจกลับมานอนในอ้อมแขนของแม่ แล้วฟังแม่ของเธอเล่านิทานเรื่องเม่นน้อยจำศีล
เขาฟังจนเพลินและหลับไป ทุกคนต่างกลับไปอยู่ใต้ผ้าห่มของตัวเองและเตรียมตัวเข้านอนและตื่นนอนพร้อมรับวันใหม่สำหรับวันพรุ่งนี้
ขอให้คืนนี้เป็นคืนที่ฝันดีนะคะเด็กๆ
แหล่งอ้างอิง
บทความแปลจากเวป qigushi.com
แนะนำ สอนลูกด้วยนิทานก่อนนอน
