นิทานก่อนนอน เงือกน้อยผู้ทุ่มเทเพื่อความรัก

เงือกน้อยผู้ทุ่มเทเพื่อความรัก

สวัสดีค่ะ วันนี้พี่พี่ heartsmom มีนิทานก่อนนอนสั้นๆ มาฝากน้องน้องกันอีกเช่นเคยนะคะ

ณ ใต้ท้องทะเลลึก มีนางเงือกน้อยสองพี่น้องอาศัยอยู่

นางเงือกคนโตชื่อว่าเงือกน้อยอันหลี่ เธอมีดวงตาที่โตและเศร้า น้องสาวของเธอชื่อว่าเงือกอันซิน มีความซุกซนและมีผมยาวเป็นประกายราวกับน้ำตก เธอมักจะโผล่ขึ้นจากน้ำในตอนกลางคืน เพื่อมองดูเมืองที่สว่างไสวและร้องเพลงเศร้า

ในขณะที่ อันหลี่กำลังร้องเพลงอยู่นั้น อันซิน ก็แกล้งกระโจนขึ้นมาจากน้ำอย่างรวดเร็ว จนทำให้อันหลี่ตกใจ แล้วก็หัวเราะกันอย่างชอบใจ เสียงของ อันซินนั้นไพเราะมาก นางเงือกทั้งหลายในท้องทะเลต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ถ้าเงือกน้อยอันซินได้ร้องเพลงเหมือนพี่สาว เสียงของนางจะทะลุไปถึงหัวใจของทุกคน

เงือกน้อยอันหลี่ นั้นอยากจะออกมาจากท้องทะเล มาโดยตลอด เพราะว่านางตกหลุมรักคนธรรมดาแต่อันซิน รู้ว่าพี่ของนางไม่สามารถออกจากทะเลได้

 

ตราบใดที่นางเงือกออกจากทะเลก็จะกลายเป็นปลาจริงๆ คนและปลาไม่สามารถตกหลุมรักกันได้ ในที่สุดอันหลี่ ก็ถูกแม่จับขังไว้ในหอคอยที่อยู่ลึกลงไปใต้ท้องทะเล ทุกคืนจะมีเสียงเพลงของอันหลี่ ลอยมาจากใต้ท้องทะเล

เมื่อไม่มีอันหลี่ อันซินก็ไม่มีความสุข ขณะที่เธอเล่นน้ำทะเลอยู่ เธอบังเอิญโดนตาข่ายดักและถูกจับใส่ขวดโหล เงือกน้อยอันซิน วิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก เธอว่ายน้ำเร็วราวกับลูกธนู ร่างกายของเธอเปลี่ยนเป็นสีเงิน เมื่อเธอกำลังใช้แรงทั้งหมดจะทะลุผ่านกระจก เธอมองเห็นดวงตาคู่หนึ่งอย่างชัดเจน เด็กผู้ชายที่มีดวงตาบริสุทธิ์ เขามักจะพึมพำกับ เงือกน้อยอันซิน และ เงือกน้อยอันซิน ก็รู้ความคิดของเขา เมื่อเขาพูด เงือกน้อยอันซิน ก็ว่ายเข้าไปอยู่ตรงหน้าเขา

เงือกน้อยอันซิน ไม่กินอาหารปลาเลยแม้แต่ชิ้นเดียว เธอนั่งเหม่ออยู่ใต้ขวดโหล เด็กผู้ชายคนนั้น จึงพา เงือกน้อยอันซิน กลับคืนสู่ทะเลอย่างไม่เต็มใจ เมื่อ เงือกน้อยอันซิน กลับมาที่ทะเลนางก็กลับกลายมาเป็นนางเงือกทันที เธอรีบกระโดดลงทะเลไป เด็กชายคนนั้นก็ได้เห็นหน้า เงือกน้อยอันซิน ที่กำลังแหวกว่ายเข้าไปในหอคอยเพื่อไปหาพี่สาวของเธอและต้องการให้พี่สาวของเธอหลุดพ้นจากพันธนาการและค้นหารักแท้

ถึงแม้ว่า เงือกน้อยอันหลี่ พยายามหนีออกจากทะเลหลายครั้ง แต่ก็ต้องกลับมาที่หอคอยใต้ทะเลในที่สุด เธอกลัวว่าหากเธอหากทิ้งทะเลไปนานๆจะไม่มีใครมาแทนตัวเธอได้ หากไม่สามารถอยู่เคียงคู่กับคนที่รักได้ ก็ขอเก็บความทรงจำที่สวยงามไว้ในใจของเขา อยู่ภายใต้ท้องทะเลแห่งนี้ดีกว่า

เงือกน้อยอันหลี่ ค่อยๆซูบผอมลงเรื่อยๆ และกำลังสูญเสียพลังงานไปอย่างช้าช้า เธอเริ่มไม่สามารถว่ายน้ำได้อย่างอิสระอีกต่อไป และสุดท้ายเธอก็เสียชีวิตลง เงือกน้อยทั้งหลายต่างร้องเพลงที่โศกเศร้าที่สุดในงานศพของเธอ

เงือกน้อยอันซิน รับรู้ได้ถึงความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง เธอคิดว่าท้องทะเลคือกรงขังที่ไม่มีที่สิ้นสุดและเธอก็เป็นเพียงนักโทษที่ต้องรับโทษจำคุกตลอดชีวิต เธอคิดถึงดวงตาใสๆคู่นั้นของพี่สาวเหลือเกิน

วันหนึ่ง เธอแอบเข้าไปในบ้านของเด็กชายคนนนั้น แต่ตอนนี้เด็กผู้ชายคนนั้นสูญเสียดวงตาของเขาไปแล้ว เขามีโรคตาที่รุนแรง และดูเหมือนเขาจะรู้ว่า เงือกน้อยอันซินจะมา เขาจับมือเธอไว้แน่น ตู้ปลาที่เธอเคยอาศัยอยู่วางอยู่บนหัวเตียงของเขา พวกเขากำลังมีความรัก เงือกน้อยอันซิน บอกกับเด็กชายคนนั้นว่าเธอกำลังจะกลับไปที่ท้องทะเลและขอร้องให้แม่เงือกของเธอรักษาดวงตาของชายผู้นี้ด้วยดวงตาฉลาม 1000 ปี

เด็กชายยิ้มแล้วส่ายหน้า เขาไม่อยากแยกจากเธอเลย อาการป่วยของเด็กชายรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เงือกน้อยอันซิน จึงขโมยตาของแม่ปลาฉลามออกจากในท้องทะเลโดยไม่บอกใคร เงือกน้อยอันซิน นำตาไปใส่ในร่างกายของเด็กชายคนนั้น แม่ปลาจึงจับตัวเงือกน้อยอันซินไว้ และเอาความงามกับสติปัญญาของเธอไป จึงทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงขอทานที่ทั้งแก่และขี้เหร่ สติฟั่นเฟือน ไม่สามารถพูดได้

เงือกน้อยอันซิน ผู้น่าสงสารหลงทางอยู่บนโลกมนุษย์ และได้รับความอัปยศดูถูกที่มนุษย์มอบให้ เมื่อเด็กชายร่างกายแข็งแรงแล้วเขาก็มาที่ทะเล เรียกหาเงือกน้อยอันซิน วันแล้ววันเล่าผ่านไป เงือกน้อยอันซิน ก็ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นเด็กผู้ชายรู้สึกหมดหวังเขาจะกระโดดทะเลเพื่อฆ่าตัวตาย แม่ปลาจึงแปลงร่างเป็นคน แล้วบอกกับเขาว่า หากเธอต้องการหาคนที่เธอรัก เขาต้องมอบด้วยมโนธรรมในจิตใจของเธอ

เด็กผู้ชายรู้สึกลังเล

เมื่อคุณเห็นใครบางคนที่มีน้ำตาสีเขียว แสดงว่าเธอคือคนที่คุณกำลังมองหา คุณลองคิดดู ตอนนี้เธอถูกทรมานอย่างไร้มนุษยธรรมเพราะคุณ ตราบใดที่คุณสามารถมอบมโนธรรมคืนให้แก่ชั้น คุณก็สามารถพาเธอออกไปจากท้องทะเลแห่งความทุกข์นี้ได้ และสามารถอยู่กับเธอได้

เมื่อเวลาผ่านไป ตอนนี้เขากลายเป็นผู้ชายไร้มโนธรรมกลายเป็นทนายที่มีชื่อเสียง มีความร่ำรวย และมีผู้หญิงมากมาย

เขาได้ลืม เงือกน้อยอันซินไปแล้ว ทุกวันที่เขาเดินผ่านร้านอาหารที่มีขยะมากมาย เขามักจะหยุดและให้เงินไม่กี่บาทแก่ผู้หญิงขอทานชราและมีกลิ่นเหม็นไปทั่วร่างกายของเธอ เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนี้ แต่สักพักเขาก็จะหันกลับมาเตะขอทานคนนั้นอีก

หลังจากที่ขอทานถูกตี แม่ปลาก็ปรากฏตัวขึ้น และพูดกับเธอว่า ความรักของโลกมนุษย์นั้นจอมปลอม เพียงแค่เธอเปลี่ยนตัวตน เขาก็จำเธอไม่ได้แล้ว ข้างกายของเขามีผู้หญิงที่ดีกว่าเธอมากมาย ฉันใช้มโนธรรมของเขา เพื่อแลกกับการให้อภัย เพียงแค่เขาทำเรื่องไม่ดีเพียงหนึ่งครั้ง เธอก็จะสามารถกลับมาเป็นปกติ ฉันรอการกลับมาของเธออยู่ มีเพียงท้องทะเลเท่านั้นถึงจะเป็นบ้านของเธอ

คืนหนึ่ง เมื่อฝนเทลงมา หญิงขอทานได้ซุกตัวอยู่ใต้ทางเดินของบ้านผู้ชายคนนั้น แล้วผู้ชายคนนั้นกำลังวางแผนจะทำอันตรายใครบางคนอยู่

เมื่อผู้ชายคนนั้นเปิดประตู เขาก็เจอกับหญิงขอทาน ถึงแม้เธอจะเป็นโรคประสาท แต่เขาก็ยังไม่ไว้ใจ เขาลากหญิงขอทานเข้าไปในห้อง และพยายามจะบีบคอเธอ และในเวลานี้ตาของขอทานก็เต็มไปด้วยน้ำตาสีเขียว

ผู้ชายคนนั้นตกใจ เขาจ้องมองใบหน้านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในดวงตานั้นราวกับว่า เขาเห็นนางเงือกที่กำลังกระโดดลงทะเล

ท้ายที่สุดผู้ชายคนนั้นก็เสียคุณธรรมทางจิตใจ เขาเริ่มรังเกียจรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดของ เงือกน้อยอันซิน เขาเริ่มทำตัวแย่ๆทุกวันและพาผู้หญิงกลับบ้านไม่ซ้ำหน้า

เงือกน้อยอันซิน เห็นทุกอย่าง เธอใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวด และสัญญาว่าจะกลับลงทะเลกับแม่ปลา และจะไม่เชื่อว่ามนุษย์มีความรักที่จริงใจอีกต่อไป เมื่อ เงือกน้อยอันซิน กำลังจะจากไป สิ่งเลวร้ายที่เด็กชายคนนี้ได้ทำไว้ทั้งหมดได้ฟื้นคืนความงามให้กับเธอ และเธอก็ได้ชดใช้ความผิดพลาดทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังชายคนนี้อย่างเงียบๆไปแล้ว

วันหนึ่ง ขณะผู้ชายคนนั้นกำลังเล่นอยู่กับผู้หญิงอีกคนนึงบนชายหาด ทันใดนั้นเขาได้เห็นอันชินที่สวมชุดสีขาวเดินเงียบๆลงทะเลไป น้ำทะเลปกคลุมไหล่ ใบหูและผมของเธอ จนเธอลับลงทะเลไป

ผู้ชายคนนั้นหลั่งน้ำตา ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขากลับมาในทันที แต่การที่เขาทำผิดนั้นมากเกินไป เขาไม่สามารถมองย้อนกลับไปและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

เขารัก เงือกน้อยอันซิน อย่างลึกซึ้งและเข้าใจว่าถ้าไม่มี อันซินเขาก็เป็นผู้ชายที่มีแต่ร่างกาย ไม่มีหัวใจ

เขาถูกผู้คนตามล้างแค้นทุกวันและเขารู้สึกเหนื่อยมาก

เขาจำได้ว่า ตอนที่เขาตาบอดเขาต้องการเขียนจดหมายรักเป็นพันฉบับ เพื่อพิสูจน์ให้สวรรค์ได้เห็นว่าพวกเขาตกหลุมรักจริงๆ เขาเอาแต่เขียนจดหมาย ทุกครั้งที่เขาเขียนจดหมาย เขาจะพับมันลงในเรือกระดาษและวางลงทะเล

เกือบ 3 ปีแล้วที่ผู้ชายคนนี้ได้อดทนต่อความทุกข์ยากลำบากทั้งหมดของเขา และไถ่ความผิดทั้งหมดของเขาให้กับผู้ที่ได้รับบาดเจ็บและความทุกข์จากตัวเขา

ทุกอย่างจบลงแล้ว เขาเดินลงไปที่ทะเล จากนั้นน้ำก็พัดพาตัวเขาไป เขาหมดสติ และปลาสีเงินตัวเล็กๆตัวหนึ่งก็ว่ายมาดึงร่างของเขาไปยังส่วนลึกของทะเล

แหล่งอ้างอิง
qigushi.com
(เวปแปลจีน)