การแพ้นมวัวพบบ่อยแค่ไหน?

การแพ้นมวัวเป็นหนึ่งในการแพ้อาหารที่พบบ่อยที่สุดในเด็กเล็ก โดยประมาณ 2–3% ของเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีแพ้นมวัว ทำให้เป็นหนึ่งในการแพ้อาหารที่พบบ่อยที่สุดในช่วงวัยนี้

อย่างไรก็ตาม การแพ้นมวัวที่พิสูจน์ได้จริงมีอยู่ประมาณ 1% ของทารก แต่อาการทั่วไปอย่างร้องไห้ อาเจียน และผื่น ถูกรายงานในเด็ก 15–20% ที่ยังไม่ได้รับการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการ ทำให้หลายเคสถูกวินิจฉัยเกินความจริง

การแพ้นมวัวเกิดจากอะไร?

การแพ้นมวัวเป็นปฏิกิริยาของระบบภูมิคุ้มกันต่อโปรตีนในนมวัว โดยเฉพาะ casein และ lactoglobulin การแพ้แบ่งออกเป็นแบบ IgE-mediated และ non-IgE-mediated ซึ่งมีอาการและระยะเวลาในการแสดงอาการที่แตกต่างกันค่ะ

อาการของการแพ้นมวัว

แบบ IgE-mediated — อาการเกิดเร็ว

สำหรับการแพ้แบบ IgE-mediated อาการมักปรากฏภายในไม่กี่นาทีหลังกินนมวัว อาการที่พบได้แก่

ทางผิวหนัง ได้แก่ บวม ลมพิษ หรือผื่น ทางระบบทางเดินอาหาร ได้แก่ อาเจียนหรือปวดท้อง ซึ่งอาจแสดงออกมาเป็นหงุดหงิด งอแง หรือกินนมได้น้อยลง ทางระบบทางเดินหายใจ ได้แก่ หายใจลำบาก ไอ หรือมีเสียงหวีด

แบบ non-IgE-mediated — อาการเกิดช้า

แบบ IgE-mediated — อาการเกิดเร็ว

สำหรับการแพ้แบบ IgE-mediated อาการมักปรากฏภายในไม่กี่นาทีหลังกินนมวัว อาการที่พบได้แก่

ทางผิวหนัง ได้แก่ บวม ลมพิษ หรือผื่น ทางระบบทางเดินอาหาร ได้แก่ อาเจียนหรือปวดท้อง ซึ่งอาจแสดงออกมาเป็นหงุดหงิด งอแง หรือกินนมได้น้อยลง ทางระบบทางเดินหายใจ ได้แก่ หายใจลำบาก ไอ หรือมีเสียงหวีด

วิธีวินิจฉัยการแพ้นมวัว

การวินิจฉัยหลักอาศัยประวัติอาการและการตรวจร่างกาย โดยแพทย์จะสอบถามถึงช่วงเวลาที่อาการเกิดและความสัมพันธ์กับการกินนม การทดสอบ skin prick test และ serum-specific IgE ใช้สำหรับกรณีที่สงสัยแบบ IgE-mediated

สำหรับการแพ้แบบ non-IgE-mediated ซึ่งไม่มี skin prick test หรือการตรวจเลือดที่ช่วยวินิจฉัยได้ วิธีที่เชื่อถือได้ที่สุดคือ elimination-reintroduction technique หรือการงดนมวัวแล้วดูว่าอาการดีขึ้นหรือไม่ แล้วค่อยลองให้ใหม่เพื่อยืนยัน

วิธีดูแลลูกที่แพ้นมวัว

สำหรับลูกที่กินนมแม่

ในเด็กที่กินนมแม่ที่ได้รับการพิสูจน์ว่าแพ้นมวัว 99% ของกรณีพบว่าแม่ที่ดื่มนมวัวไม่ได้ส่งสารก่อภูมิแพ้ผ่านนมแม่ในปริมาณที่มากพอจะทำให้ลูกมีอาการ ดังนั้นในส่วนใหญ่แม่ไม่จำเป็นต้องงดนมวัวโดยสิ้นเชิง แต่ควรปรึกษาแพทย์ก่อนค่อยตัดสินใจ

สำหรับลูกที่กินนมผง

นมสูตร extensively hydrolysed formula หรือ eHF เป็นตัวเลือกแรกสำหรับเด็กที่แพ้นมวัวระดับเบาถึงปานกลาง ส่วน amino acid formula หรือ AAF สงวนไว้สำหรับกรณีรุนแรง เช่น ภาวะขาดสารอาหารหรือช็อกจากการแพ้

สำหรับเด็กที่เริ่มกินอาหารแข็ง

ต้องอ่านฉลากอาหารทุกครั้งและหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของนมวัวทุกชนิด เช่น เนย ชีส โยเกิร์ต และครีม

ลูกจะหายจากการแพ้นมวัวได้ไหม?

ข่าวดีคือการแพ้นมวัวในเด็กส่วนใหญ่จะดีขึ้นเองตามอายุ เด็กหลายคนสามารถทนนมวัวได้เมื่ออายุมากขึ้น โดยเฉพาะก่อนอายุ 5 ปี อย่างไรก็ตามควรอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์เสมอ ไม่ควรลองให้ลูกกินนมวัวซ้ำด้วยตัวเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์

เมื่อไหร่ควรพาลูกพบแพทย์ทันที

ถ้าลูกมีอาการที่สอดคล้องกับปฏิกิริยาทันทีทันใด เช่น ลมพิษ อาเจียนทันที หายใจมีเสียงหวีด หรือบวม ควรพาพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านภูมิแพ้เพื่อตรวจหา IgE-mediated allergy ทันที

สัญญาณฉุกเฉินที่ต้องไป ER ทันทีค่ะ

• ริมฝีปากหรือหน้าบวม
• หายใจลำบากมาก
• ตัวเขียวหรือซีด
• หมดสติ

สรุป

การแพ้นมวัวในเด็กเล็กพบได้บ่อยแต่วินิจฉัยไม่ง่ายเพราะอาการทับซ้อนกับปัญหาอื่น สิ่งสำคัญคืออย่าวินิจฉัยเองและเปลี่ยนนมลูกโดยไม่ปรึกษาแพทย์ เพราะการงดนมวัวโดยไม่จำเป็นอาจทำให้ลูกขาดสารอาหารสำคัญได้ ถ้าสังเกตเห็นอาการที่น่ากังวลให้พาลูกพบกุมารแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยที่ถูกต้องค่ะ

แหล่งอ้างอิง:

• UNC Health — How to Tell If Your Baby Has A Cow’s Milk Allergy (2024)
• NIH StatPearls — Cow Milk Allergy (2024)
• ESPGHAN — Position Paper on Diagnosis and Management of Cow’s Milk Allergy (2024)
• Contemporary Pediatrics — Diagnosing Cow’s Milk Allergies in Newborns (2026)
• Frontiers in Allergy — Symptoms and Management of Cow’s Milk Allergy (2024)

บทความที่เกี่ยวข้อง:

The post ลูกแพ้นมวัว รู้ได้ยังไง และดูแลอย่างไร? appeared first on heartsmom.

ทำไมการนอนหลับถึงสำคัญมากสำหรับเด็ก?

การนอนหลับสม่ำเสมอตามจำนวนชั่วโมงที่แนะนำสัมพันธ์กับผลลัพธ์ด้านสุขภาพที่ดีขึ้น รวมถึงสมาธิ พฤติกรรม การเรียนรู้ ความจำ การควบคุมอารมณ์ คุณภาพชีวิต และสุขภาพกายและจิตที่ดีขึ้น

การนอนน้อยกว่าจำนวนชั่วโมงที่แนะนำอย่างสม่ำเสมอสัมพันธ์กับปัญหาสมาธิ พฤติกรรม และการเรียนรู้ รวมถึงเพิ่มความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุ การบาดเจ็บ ความดันโลหิตสูง โรคอ้วน เบาหวาน และภาวะซึมเศร้าค่ะ

การนอนหลับคือช่วงเวลาที่ร่างกายหลั่งฮอร์โมนการเจริญเติบโต ดังนั้นการพักผ่อนอย่างสม่ำเสมอจึงสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเด็กเล็กค่ะ

ข้อมูลจาก American Academy of Sleep Medicine (AASM) ที่ได้รับการรับรองจาก American Academy of Pediatrics (AAP)

ทารกแรกเกิด (0–3 เดือน)

ทารกแรกเกิดนอนหลับเป็นช่วงสั้นๆ ตลอดวันและคืน ครั้งละประมาณ 2–4 ชั่วโมง เพราะยังไม่มีวงจรชีวภาพที่ชัดเจน ไม่ควรคาดหวังว่าจะมีรูปแบบที่แน่นอนค่ะ โดยรวมแล้วทารกแรกเกิดต้องการการนอนประมาณ 14–17 ชั่วโมงต่อวัน

ทารก 4–12 เดือน

ทารกอายุ 4 เดือนถึง 12 เดือนควรนอนหลับ 12–16 ชั่วโมงต่อ 24 ชั่วโมง รวมการงีบหลับกลางวันด้วย

เมื่ออายุ 4–6 เดือน ทารกหลายคนเริ่มนอนหลับยาวขึ้นในตอนกลางคืน และส่วนใหญ่จะงีบหลับกลางวัน 2–3 ครั้ง

เด็กวัยเตาะแตะ 1–2 ปี

เด็กอายุ 1–2 ปีควรนอนหลับ 11–14 ชั่วโมงต่อ 24 ชั่วโมง รวมการงีบหลับด้วย

เด็กวัยนี้ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนจากงีบหลับ 2 ครั้งเหลือ 1 ครั้งในช่วงอายุ 12–18 เดือน และมักต่อต้านเวลานอน ความสม่ำเสมอคือกุญแจสำคัญ

เด็กก่อนวัยเรียน 3–5 ปี

เด็กอายุ 3–5 ปีควรนอนหลับ 10–13 ชั่วโมงต่อ 24 ชั่วโมง รวมการงีบหลับด้วย

เด็กหลายคนเลิกงีบหลับกลางวันในช่วงอายุ 3–5 ปี

เด็กวัยเรียน 6–12 ปี

เด็กอายุ 6–12 ปีควรนอนหลับ 9–12 ชั่วโมงต่อ 24 ชั่วโมง

เด็กวัยเรียนมักนอนไม่พอเพราะการบ้าน กิจกรรม และการใช้หน้าจอ สัญญาณของการนอนไม่พอ ได้แก่ สมาธิสั้น อารมณ์เปลี่ยนบ่อย และป่วยบ่อย

วัยรุ่น 13–18 ปี

วัยรุ่นอายุ 13–18 ปีควรนอนหลับ 8–10 ชั่วโมงต่อวัน

วัยรุ่นมีการเปลี่ยนแปลงทางชีววิทยาที่ทำให้อยากนอนดึกตามธรรมชาติ แต่เวลาเริ่มเรียนแต่เช้าขัดแย้งกับสิ่งนี้ ควรกระตุ้นให้นอนเวลาเดิมสม่ำเสมอแม้ในวันหยุด

สรุปตารางการนอนในช่วงวัยต่างๆ

สัญญาณที่บอกว่าลูกนอนไม่พอ

สัญญาณที่บอกว่าลูกต้องการการนอนมากขึ้น ได้แก่ ตื่นยากในตอนเช้า หงุดหงิดง่าย สมาธิสั้นในระหว่างวัน และหลับง่ายในรถหรือที่สาธารณะ

วิธีช่วยให้ลูกนอนหลับได้ดีขึ้น

วิธีที่ได้ผลดีที่สุดคือการสร้างกิจวัตรก่อนนอนที่สม่ำเสมอ สิ่งที่ช่วยให้ลูกผ่อนคลายและสงบก่อนนอน ได้แก่ การลดแสงสว่าง จำกัดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ก่อนนอน และรักษาห้องนอนให้เย็น มืด และเงียบ

ควรปิดหน้าจออย่างน้อย 1 ชั่วโมงก่อนนอน และให้ลูกได้รับแสงธรรมชาติในตอนกลางวันเพื่อช่วยปรับวงจรชีวภาพ

สรุป

การนอนหลับสม่ำเสมอตามชั่วโมงที่เหมาะสมกับวัยเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดที่พ่อแม่ทำให้ลูกได้ เพราะนอกจากจะช่วยให้ลูกเจริญเติบโตแล้ว ยังช่วยพัฒนาสมอง อารมณ์ และสุขภาพโดยรวมของลูกในระยะยาวด้วยค่ะ

ถ้าลูกมีปัญหาการนอนที่ไม่ดีขึ้นแม้ปรับกิจวัตรแล้ว ควรปรึกษากุมารแพทย์เพื่อตรวจหาภาวะที่อาจรบกวนการนอนหลับของลูกนะคะ

แหล่งอ้างอิง:

• American Academy of Sleep Medicine (AASM) — Child Sleep Duration Health Advisory
• American Academy of Pediatrics (AAP) — Healthy Sleep Habits
• Cleveland Clinic — How Much Sleep Do Kids Need? (2024)
• Texas Children’s Hospital — Sleep for Young Children (2024)
• Franciscan Health — Pediatric Sleep Guidelines (2026)

บทความที่เกี่ยวข้อง:

The post เด็กนอนหลับกี่ชั่วโมงถึงพอ? ตารางการนอนแต่ละวัยที่พ่อแม่ควรรู้ appeared first on heartsmom.

โรคมือเท้าปากคืออะไร?

โรคมือเท้าปากเป็นโรคติดต่อที่พบบ่อยในเด็กโดยเฉพาะเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี มักมีการระบาดช่วงฤดูฝน สาเหตุเกิดจากเชื้อไวรัสกลุ่มเอนเตอโรไวรัส มีหลายสายพันธุ์ ส่วนใหญ่มีอาการไม่รุนแรง กรณีที่มีสมองอักเสบร่วมด้วยมักเกิดจากเชื้อเอนเตอโรไวรัส 71 หรือ EV71 ซึ่งมีอาการรุนแรงและเสียชีวิตได้ค่ะ

จากข้อมูลล่าสุดในปี 2568 รายงานว่ามีผู้ป่วยสะสมมากกว่า 94,000 ราย โดยกลุ่มอายุที่พบมากที่สุดคือ 0–4 ปีค่ะ

โรคนี้ติดต่ออย่างไร?

เชื้อไวรัสแพร่ผ่านทางระบบทางเดินอาหารและการหายใจ สามารถติดต่อโดยตรงจากการสัมผัสน้ำมูก น้ำลาย และอุจจาระของผู้ป่วย หรือติดต่อโดยอ้อมจากการสัมผัสผ่านของเล่นและมือผู้ดูแลค่ะ

โรคนี้มีการแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กวัยเรียนที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกันในสภาพแวดล้อมที่แออัด เช่น ศูนย์เด็กเล็ก โรงเรียนอนุบาล หรือแม้แต่ตามสนามเด็กเล่นทั่วไปค่ะ

อาการของโรคมือเท้าปาก

อาการเริ่มแรกคือการมีไข้ 1–2 วัน และเริ่มมีแผลเกิดขึ้นที่กระพุ้งแก้มและเพดานปาก ทำให้เด็กรู้สึกเจ็บปากและรับประทานอาหารได้น้อยลง จากนั้นจะมีผื่นเป็นจุดแดงหรือตุ่มน้ำใสขึ้นตามบริเวณฝ่ามือ ฝ่าเท้า รอบก้นและอวัยวะเพศ บางรายอาจขึ้นบริเวณตามลำตัว แขนและขาได้ค่ะ

ส่วนใหญ่มักจะหายได้เองภายใน 5–7 วันค่ะ

สัญญาณอันตรายที่ต้องรีบพาลูกพบแพทย์ทันที

นี่คือส่วนที่สำคัญที่สุดที่พ่อแม่ต้องรู้ค่ะ

ถ้าลูกมีอาการซึมลง หายใจหอบ หายใจเร็ว มีอาการชัก เกร็ง หมดสติ หรือมือสั่น ขาสั่น เดินเซ ถ้ามีอาการผิดปกติเหล่านี้ต้องรีบพากลับมาพบแพทย์ทันทีค่ะ

นอกจากนี้ควรพาพบแพทย์ถ้าลูกมีไข้สูงนานเกิน 2 วันหรืออาเจียนมากค่ะ

สรุปสัญญาณอันตรายที่ต้องรีบไป ER ทันทีค่ะ

• ซึมลง ไม่ตอบสนอง
• หายใจหอบหรือหายใจเร็วผิดปกติ
• ชัก เกร็ง หรือหมดสติ
• มือสั่น ขาสั่น เดินเซ
• อาเจียนมากและดื่มน้ำไม่ได้
• ไข้สูงนานเกิน 2 วันไม่ลด

ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น

แม้ว่าเด็กที่เป็นโรคมือเท้าปากส่วนใหญ่จะมีอาการไม่รุนแรง แต่พบภาวะแทรกซ้อนรุนแรงได้ประมาณ 1 ต่อ 2,000–10,000 รายค่ะ

ภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงที่สุดคือก้านสมองอักเสบ ซึ่งพบได้น้อยมาก 1–5 รายต่อปี แต่มีโอกาสเสียชีวิตสูงค่ะ

วิธีดูแลลูกที่บ้านเมื่อป่วย

เมื่อลูกเป็นโรคมือเท้าปากแต่อาการไม่รุนแรง สามารถดูแลที่บ้านได้ค่ะ

• ให้ยาลดไข้ ตามขนาดที่แพทย์แนะนำ
• ให้ดื่มน้ำมากๆ เพื่อป้องกันการขาดน้ำ
• อาหารเย็นและอ่อนนุ่ม เช่น โจ๊ก ไอศกรีม เพราะแผลในปากทำให้กินเจ็บ
• แยกของใช้ส่วนตัว ออกจากคนอื่นในบ้าน
• หยุดเรียน จนกว่าตุ่มจะแห้งและไข้หาย

วิธีป้องกันโรคมือเท้าปาก

การป้องกันที่ดีที่สุดคือการรักษาสุขอนามัยที่ดี กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ควรระมัดระวังความสะอาดของน้ำ อาหาร และสิ่งของทุกๆ อย่างที่เด็กอาจเอาเข้าปาก และในปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนที่สามารถป้องกันโรคมือเท้าปากได้ค่ะ

สิ่งที่ทำได้ทุกวันค่ะ

• ล้างมือบ่อยๆ โดยเฉพาะก่อนกินอาหารและหลังเข้าห้องน้ำ
• ทำความสะอาดของเล่นและพื้นผิวที่ลูกสัมผัสบ่อย
• ไม่ให้ลูกใช้ของร่วมกับคนอื่น เช่น แก้วน้ำ ช้อน
• หลีกเลี่ยงพาลูกไปสถานที่แออัดในช่วงที่มีการระบาด

สรุป

โรคมือเท้าปากส่วนใหญ่หายได้เองและไม่รุนแรง แต่พ่อแม่ต้องสังเกตสัญญาณอันตรายอย่างใกล้ชิดค่ะ สำหรับเด็กบางราย โรคนี้อาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนรุนแรงที่ต้องการการดูแลระดับวิกฤต ความพร้อมในการสังเกตอาการและพาลูกพบแพทย์ทันเวลาคือสิ่งสำคัญที่สุดค่ะ

แหล่งอ้างอิง:

• สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี — โรคมือเท้าปาก (2568)
• สมาคมโรคติดเชื้อในเด็กแห่งประเทศไทย — โรคมือเท้าปาก
• รามา แชนแนล — โรคมือเท้าปากในเด็ก (2568)
• โรงพยาบาลเปาโล — โรคมือเท้าปากระบาดช่วงหน้าฝน (2568)

บทความที่เกี่ยวข้อง:

The post โรคมือเท้าปาก สัญญาณที่พ่อแม่ต้องรู้ และวิธีดูแลลูกที่บ้าน appeared first on heartsmom.

ท้องผูกในเด็กเล็กพบบ่อยแค่ไหน?

เด็ก 30% มีภาวะท้องผูกในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต และมีเพียง 4% เท่านั้นที่เกิดจากปัญหาทางการแพทย์ เช่น โรค Hirschsprung หรือผลข้างเคียงจากยา ที่เหลือส่วนใหญ่แก้ได้ด้วยการปรับอาหารและวิธีดูแลที่บ้านค่ะ

ท้องผูกจริงหรือแค่ถ่ายน้อย?

นี่คือคำถามสำคัญที่สุดค่ะ เพราะเด็กแต่ละวัยมีความถี่การถ่ายต่างกัน

ในเดือนแรกทารกมักถ่ายวันละครั้งหลังให้นม เมื่ออายุประมาณ 2 เดือนอาจลดเหลือวันละ 2 ครั้ง และเมื่ออายุ 4 เดือนส่วนใหญ่จะถ่ายทุกวันหรือวันเว้นวัน

แพทย์นิยามท้องผูกว่าคือการถ่ายน้อยกว่า 3 ครั้งต่อสัปดาห์ และอุจจาระแข็ง แห้ง หรือมีรอยแตกบนผิว อย่างไรก็ตามแพทย์มักไม่ถือว่าการถ่ายน้อยเป็นปัญหาในทารกที่กินนมแม่ เพราะพฤติกรรมการถ่ายจะแตกต่างกันออกไปค่ะ

สัญญาณที่บอกว่าท้องผูกจริงๆ:

• อุจจาระแข็งเป็นก้อนเล็กๆ คล้ายเม็ดกระสุน
• ร้องไห้และดูเจ็บปวดขณะเบ่ง
• ท้องแข็งและอืด
• มีเลือดปนกับอุจจาระ

สาเหตุที่พบบ่อย

ท้องผูกมักเกิดขึ้นในช่วงเปลี่ยนแปลงสำคัญของลูก เช่น การเปลี่ยนมากินอาหารแข็ง หรือการเริ่มไปโรงเรียนอนุบาล

สาเหตุหลักที่พบบ่อยในเด็กเล็กค่ะ

• เปลี่ยนจากนมแม่เป็นนมผง — นมผงย่อยยากกว่า ทำให้อุจจาระแข็งขึ้น
• เริ่มอาหารเสริม — ระบบย่อยอาหารปรับตัวกับอาหารใหม่
• ดื่มน้ำน้อยเกินไป — โดยเฉพาะเมื่อเริ่มกินอาหารแข็ง
• ชนิดของอาหาร — ข้าวและแครอทอาจทำให้ท้องผูกได้

วิธีช่วยลูกที่ได้ผล

1. ท่าปั่นจักรยาน (Bicycle Legs)

ให้ลูกนอนหงาย แล้วค่อยๆ ขยับขาลูกในลักษณะปั่นจักรยาน หรือจับเข่าลูกชิดหน้าอกแล้วปล่อย เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้เคลื่อนไหวค่ะ

2. นวดท้องเบาๆ

วางปลายนิ้วใต้สะดือลูกแล้วนวดเบาๆ เป็นวงกลมตามเข็มนาฬิกา การนวดทิศทางนี้ช่วยกระตุ้นการเคลื่อนไหวของลำไส้ได้ดีค่ะ

3. อาบน้ำอุ่น

การให้ลูกอาบน้ำอุ่นช่วยให้ร่างกายผ่อนคลายและกระตุ้นการทำงานของลำไส้ได้ค่ะ

4. น้ำผลไม้สำหรับเด็กอายุ 1 เดือนขึ้นไป

สำหรับทารกอายุ 1 เดือนขึ้นไปที่ท้องผูก ลองเพิ่มน้ำหรือน้ำผลไม้เล็กน้อย น้ำแอปเปิ้ลหรือน้ำลูกแพร์มี sorbitol ซึ่งช่วยบรรเทาอาการท้องผูกได้ดีค่ะ

สำหรับเด็กอายุมากกว่า 2 เดือน ลองให้น้ำผลไม้ เช่น องุ่น ลูกแพร์ แอปเปิ้ล เชอร์รี่ หรือพลัม ครั้งละ 2–4 ออนซ์ วันละ 2 ครั้งค่ะ

5. ปรับอาหารสำหรับเด็กที่กินอาหารแข็งแล้ว

ถ้าลูกกินอาหารเสริมได้แล้ว ให้ลองเปลี่ยนเป็นลูกแพร์ ลูกพีช หรือพลัมบด แทนการให้น้ำผลไม้ ถ้าลูกกินซีเรียลให้ลองเปลี่ยนเป็นข้าวโอ๊ต ข้าวสาลี หรือข้าวบาร์เลย์ เพราะข้าวขาวอาจทำให้บางคนท้องผูกได้

สิ่งที่ไม่ควรทำ

ไม่ควรให้ยาระบาย น้ำมันแร่ หรือสวนทวารโดยไม่ปรึกษาแพทย์ก่อน และไม่ควรใช้ปรอทวัดไข้ทางทวารเพื่อกระตุ้นการถ่ายค่ะ

น้ำผึ้งไม่ควรให้เด็กอายุต่ำกว่า 1 ขวบ เนื่องจากเสี่ยงต่อโรค Infant Botulism ค่ะ

เมื่อไหร่ควรพาลูกพบแพทย์?

ควรโทรหาหมอกุมารแพทย์ถ้าลูกยังไม่ถ่ายต่อเนื่องหรือมีอาการอื่นร่วมด้วย เช่น มีเลือดในอุจจาระ อาเจียน ท้องโป่งพอง น้ำหนักไม่ขึ้น หรือดูเจ็บปวดมาก

พ่อแม่หลายคนพาลูกไปห้องฉุกเฉินโดยไม่จำเป็น ส่วนใหญ่รักษาได้ที่คลินิกกุมารแพทย์ค่ะ ถ้ากังวลให้โทรถามหมอก่อนเสมอค่ะ

สรุป

ท้องผูกในเด็กเล็กพบบ่อยและส่วนใหญ่แก้ได้ที่บ้าน ด้วยการนวดท้อง ท่าปั่นจักรยาน อาบน้ำอุ่น และปรับอาหารให้เหมาะสม สิ่งสำคัญคือสังเกตให้ดีว่าลูกท้องผูกจริงหรือแค่ถ่ายน้อยลงตามวัย และพบแพทย์ทันทีถ้ามีอาการผิดปกติอื่นร่วมด้วยนะคะ

แหล่งอ้างอิง:

• Mayo Clinic — Infant Constipation (2024)
• Medical News Today — Baby Constipation: 7 Home Remedies (2024)
• Nationwide Children’s Hospital — Constipation in Infants
• Akron Children’s — 3 Ways to Relieve Infant Constipation (2026)
• Pediatric Associates — How to Navigate Newborn Constipation (2026)

บทความที่เกี่ยวข้อง:

The post ลูกท้องผูกบ่อย แก้ยังไงดี? สาเหตุและวิธีช่วยลูกที่ได้ผลจริง appeared first on heartsmom.

ไข้คืออะไร และอุณหภูมิเท่าไหร่ถึงเรียกว่าไข้?

ผู้ให้บริการทางการแพทย์ส่วนใหญ่นิยามว่าไข้คืออุณหภูมิ 38°C (100.4°F) หรือสูงกว่า เมื่อวัดทางทวารหนัก หรือ 37.8°C (100°F) หรือสูงกว่าเมื่อวัดทางปาก

ตัวเลขอาจต่างกันเล็กน้อยขึ้นอยู่กับวิธีวัดค่ะ สิ่งสำคัญคือต้องเลือกวิธีวัดที่ถูกต้องตามอายุของลูก

วิธีวัดไข้ที่ถูกต้องตามช่วงอายุ

การวัดไข้ที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับอายุของลูกเป็นหลัก เพราะแต่ละวิธีมีความแม่นยำต่างกันค่ะ การวัดทางทวารหนักให้ผลแม่นยำที่สุดสำหรับเด็กเล็ก รองลงมาคือหน้าผาก ส่วนหูและปากแม่นยำดีถ้าทำถูกวิธี และรักแร้แม่นยำน้อยที่สุด เหมาะใช้คัดกรองเบื้องต้นเท่านั้น

เทอร์โมมิเตอร์วัดหูใช้ได้หลังอายุ 6 เดือนเท่านั้น เพราะทารกเล็กกว่านั้นช่องหูยังแคบเกินไปจนอาจวัดค่าคลาดเคลื่อนได้ และ การวัดทางปากแนะนำสำหรับเด็กอายุ 4 ปีขึ้นไป เพราะเด็กเล็กยังไม่มีทักษะกลั้นลมหายใจและอมเทอร์โมมิเตอร์ได้นานพอ

อุณหภูมิปกติของร่างกายเด็กจะสูงที่สุดในช่วงวัยก่อนเรียน และมักสูงสุดในช่วงบ่ายถึงเย็น ในเด็กสุขภาพดีอายุประมาณ 18–24 เดือน อุณหภูมิอาจสูงถึง 38.3°C ได้โดยไม่ถือว่าผิดปกติ

ระดับไข้แบ่งเป็นกี่ระดับ?

ไข้ต่ำ (Low-grade Fever)

อุณหภูมิ 38.0–38.9°C ร่างกายกำลังสู้กับเชื้อโรค ควรดูแลให้ลูกดื่มน้ำมากๆ และสังเกตอาการอย่างใกล้ชิด

ไข้ปานกลาง (Moderate Fever)

อุณหภูมิ 39.0–39.9°C ถ้าลูกมีอุณหภูมิระหว่าง 39–40°C และปฏิเสธการดื่มน้ำหรือดูป่วยมากควรพาพบแพทย์

ไข้สูง (High Fever)

อุณหภูมิ 40°C ขึ้นไป ถ้าลูกมีไข้สูงถึง 40.5°C และยาลดไข้ไม่ช่วยให้อุณหภูมิลดลง 1–2 องศา ควรพาไปห้องฉุกเฉินทันที

ไข้ช่วยร่างกายได้จริงหรือ?

ไข้มักเกิดจากการติดเชื้อและช่วยให้ระบบภูมิคุ้มกันทำงานเพื่อต่อสู้กับเชื้อโรค การรักษาไข้ของลูกไม่ได้ช่วยให้ร่างกายกำจัดการติดเชื้อได้เร็วขึ้น แต่เป็นการบรรเทาความไม่สบายตัวเท่านั้น

ดังนั้นถ้าลูกมีไข้เล็กน้อยแต่ยังร่าเริงและดื่มน้ำได้ปกติ ไม่จำเป็นต้องรีบให้ยาลดไข้ทันทีค่ะ

เมื่อไหร่ต้องรีบพาลูกพบแพทย์?

ทารกอายุต่ำกว่า 3 เดือน

ถ้าลูกอายุต่ำกว่า 3 เดือนและมีอุณหภูมิ 38°C หรือสูงกว่า ควรโทรหาแพทย์ทันที เพราะระบบภูมิคุ้มกันของทารกแรกเกิดยังอ่อนแออยู่มาก การติดเชื้ออาจรุนแรงได้รวดเร็วค่ะ

เด็กทุกช่วงวัย

ควรพาพบแพทย์ทันทีถ้าลูกอายุน้อยกว่า 28 วันและมีไข้ 38°C หรือสูงกว่า หรือถ้าลูกมีไข้สูงกว่า 40.5°C และยาลดไข้ไม่ได้ผล

นอกจากนี้ควรพาพบแพทย์หาก

• ลูกมีไข้ติดต่อกันนานกว่า 3 วัน
• ลูกดูซึม ไม่ตอบสนอง หรือหายใจผิดปกติ
• ลูกชักเกร็งหรือมีอาการชักจากไข้
• ลูกปฏิเสธการดื่มน้ำและดูแห้ง

สิ่งที่ไม่ควรทำเมื่อลูกมีไข้

หลีกเลี่ยงการอาบน้ำเย็นหรือประคบน้ำแข็ง เพราะจะทำให้ลูกสั่นและอาจทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นได้

สิ่งอื่นที่ควรหลีกเลี่ยงคือ

• ห่มผ้าหนาๆ เพื่อให้เหงื่อออก ไม่ช่วยให้ไข้ลดและทำให้ลูกอึดอัด
• ให้แอสไพรินในเด็ก เสี่ยงต่อโรค Reye’s Syndrome
• เช็ดตัวด้วยแอลกอฮอล์ อันตรายมากสำหรับเด็ก

สรุป

ไข้คืออุณหภูมิ 38°C หรือสูงกว่า ซึ่งเป็นการตอบสนองปกติของร่างกายต่อการติดเชื้อ อาการที่พบได้แก่ ตัวร้อน หงุดหงิด หนาวสั่น ปวดหัว และหน้าแดง

การรู้จักระดับไข้และวิธีวัดที่ถูกต้องจะช่วยให้พ่อแม่รับมือได้อย่างใจเย็นและพาลูกพบแพทย์ได้ทันเวลาเมื่อจำเป็นค่ะ

แหล่งอ้างอิง:

• Johns Hopkins Medicine — Fever in Children (2024)
• Nemours KidsHealth — Fever in Children
• Nationwide Children’s Hospital — Fever in Children
• CHOC — Fever Chart Guide (2026)
• AAP — Clinical Practice Guidelines on Febrile Infants (2021)

บทความที่เกี่ยวข้อง:

The post อุณหภูมิเท่าไหร่ถึงเรียกว่าเด็กเป็นไข้? appeared first on heartsmom.

การเลือกเปลเด็กทารกเป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้เหมาะสมกับวัยและความสามารถของเด็ก นี่คือบางข้อแนะนำที่อาจจะมีประโยชน์:

1. ความสะดวกสบายและการปรับขนาด

เลือกเปลเด็กที่สะดวกต่อการใส่และถอด รวมถึงเปลที่สามารถปรับขนาดได้ เพื่อให้สามารถใช้งานได้ในระยะเวลาที่ยาวนาน

2. การรักษาความสะอาด

เปลที่ง่ายต่อการล้างและทำความสะอาดจะช่วยลดความยุ่งยากในการดูแลเด็กน้อย

3. การซับน้ำหรือการลื่น

เลือกเปลที่มีการซับน้ำและอาจมีการใส่ผ้าซับเป็นส่วนประกอบ เพื่อลดการรั่วไหลและเพื่อความปลอดภัยของเด็ก

4. ความเป็นส่วนตัว ในกรณีที่เด็กเล็กชอบเรื่องความเป็นส่วนตัว ควรพิจารณาเปลที่มีดีไซน์ที่ช่วยให้เด็กรู้สึกสบาย

5. เลือกใช้วัสดุที่เป็นมิตรกับผิว เลือกเปลที่ทำจากวัสดุที่ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อผิว เช่น ผ้าหรือวัสดุที่อ่อนโยนกับผิวเด็ก

6. การควบคุมกลิ่นเลือกเปลที่มีความสามารถในการควบคุมกลิ่น หรือใช้ผ้าซับกลิ่นเพื่อลดกลิ่นไม่พึงประสงค์

7. ค่าใช้จ่าย ควรพิจารณางบประมาณที่พร้อมจ่าย และไม่ควรละเลยเรื่องคุณภาพเพียงเพื่อประหยัดเงิน

8. การใส่ผ้าซับเสริม การใส่ผ้าซับเสริมช่วยเพิ่มความพิเศษให้กับเปล โดยเฉพาะในช่วงที่เด็กทารกมีการถ่ายอุจจาระมาก

9. ความทนทานเลือกเปลที่ทนทานและไม่มีการรั่วซึมระหว่างการเมื่อใช้งาน เพื่อลดความไม่สะดวกแก่เด็กและผู้ดูแล

10. การดูแลผิว

วิธีการเลือกเปลควรใส่ใจในการดูแลผิวของเด็กน้อย เช่น การใช้ครีมป้องกันการระคายเคือง และการเปลี่ยนแปลงอย่างสม่ำเสมอตามความจำเป็น

โดยทั้งหมดเหล่านี้สามารถช่วยให้คุณเลือกเปลเด็กที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเด็กของคุณได้ อย่าลืมว่าความสะดวกสบายและคุณภาพชีวิตของทั้งเด็กและผู้ดูแลมีความสำคัญในการเลือกซื้อเปลด้วยนะคะ!

พิกัดสั่งซื้อ

https://s.shopee.co.th/BGN4lZAyu

The post วิธีการเลือกเปลเด็กทารกที่พ่อแม่ควรรู้ appeared first on heartsmom.

การเติบโตและมีสุขภาพแข็งแรงของทารกเป็นสิ่งที่ผู้ปกครองปรารถนาเป็นที่สุด โดยเฉพาะสุขภาพของฟันเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับทารก ทารกบางคนไม่ชอบแปรงฟันและมักหลีกเลี่ยงการแปรงฟัน ซึ่งเป็นพฤติกรรมไม่ดีสำหรับเด็ก การไม่ยอมแปรงฟันของทารกจะทำให้เกิดคราบพลัค และผู้ปกครองจะมีวิธีกำจัดคราบพลัคของทารกได้อย่างไร ไปดูกันค่ะ

เมื่อลูกเริ่มมีฟันขึ้น จึงต้องหมั่นทำความสะอาดช่องปากให้กับลูกเป็นประจำทุกวัน ซึ่งผู้ปกครองอาจพบจุดเล็กๆสีดำที่ฟันของทารก ถ้าปรึกษาคุณหมออาจจะแนะนำวิธีกำจัดคราบพลัคของทารกอย่างถูกวิธี

อันดับแรกวิธีป้องกันคราบพลัคที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือการแปรงฟัน เมื่อเด็กอายุ 2 ขวบถึงเวลาที่จะต้องเรียนรู้วิธีการแปรงฟัน

ก่อนที่ทารกทุกคนจะเรียนรู้การแปรงฟัน ต้องให้เขาเรียนรู้วิธีบ้วนปากก่อน การกลั้วคอสามารถล้างอาหารที่เหลืออยู่ในปากได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นวิธีที่ง่ายสำหรับเด็ก การกลั้วคอด้วยน้ำเกลือหรือชาจะมีประโยชน์ต่อสุขภาพอนามัยในช่องปาก

คราบพลัคฟันคืออะไร

เด็กที่ไม่ชอบแปรงฟันหลังรับประทานอาหารโดยเฉพาะในตอนกลางคืนมักจะมีคราบพลัคในปาก คุณแม่หลายคนอาจจะเคยเห็นคราบพลัคในฟันของลูกแต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าคราบพลัคคืออะไร เราลองมาทำความเข้าใจคราบพลัคแบบคร่าวๆกันนะคะ

คราบพัคเป็นไบโอฟิล์มจากแบคทีเรียที่มักเกาะติดกับผิวฟันของเด็ก ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มแบคทีเรียที่ยากจะขจัดออกด้วยน้ำ การรวมตัวของคราบพลัคจะกลายเป็นหินปูน สามารถนำไปสู่การก่อตัวของแคลคูลัสได้ ถ้าแคลคูลัสในปากมากขึ้นเรื่อยๆ จะทำให้เกิดการระคายเคืองของเหงือกและทำให้เหงือกอักเสบ นำไปสู่โรคปริทันต์ ทำให้เกิดฟันผุในเด็ก

สาเหตุของคราบพลัคที่เกิดขึ้นในเด็ก

ถ้าผู้ปกครองพบคราบจุดสีดำบนฟันของลูก ซึ่งอาจเป็นคราบจุลินทรีย์ พ่อแม่หลายคนอาจมีคำถามว่าทำไมลูกถึงมีคราบพลัคและเกิดจากสาเหตุอะไร

คราบพลัคเป็นแบคทีเรียชนิดหนึ่ง ซึ่งจะยึดติดกับพื้นผิวของเนื้อเยื่อในปากของเด็กเล็ก จะกินน้ำตาลในปากและผลิตกรด กรดนี้จะทำให้ฟันเสียหายและเกิดโพรงในที่สุด

คราบพลัคทำให้เหงือกระคายเคือง อาจเกิดการอักเสบ ดังนั้นผู้ปกครองต้องใส่ใจสภาพฟันของลูกเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดโรคปริทันต์อักเสบได้

การป้องกันการเกิดคราบพลัคในเด็ก

เราสามารถป้องกันการเกิดคราบพลัคในเด็กได้อย่างไรบ้าง

1.รับประทานอาหารที่สมดุล

อาการของทารกแรกเกิดนั้นต้องการแคลเซียม ฟอสฟอรัส และวิตามินต่างๆมากมาย และแหล่งอาหารจากน้ำนมแม่ คุณแม่หรือผู้ปกครองควรใส่ใจสุขภาพฟันของลูก โดยเฉพาะเรื่องอาหารที่ต้องรับประทานเข้าไป ควรมีความสมบูรณ์ในเรื่องวิตามินและโภชนาการ อาหารเหล่านี้ช่วยทำให้ฟันแข็งแรงขึ้น

2.ดูแลรักษาทำความสะอาดช่องปากของทารก

คุณแม่ควรใส่ใจเรื่องสุขภาพช่องปากของตัวเองและลูก ควรลดจำนวนการบริโภคน้ำตาล และแปรงฟันหรือใช้ไหมขัดฟันสำหรับเด็กทุกเช้าเย็นและควรเลือกใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์เพื่อเคลือบฟัน

**บทความนี้มีไว้เพื่อใช้อ้างอิงในการอ่านเท่านั้น หากคุณรู้สึกไม่สบาย ขอแนะนำให้ไปพบแพทย์ทันที และการวินิจฉัยและการรักษาทางการแพทย์เพื่อผลที่ชัดเจนกว่า**

www.heartsmom.com

แนะนำผลิตภัณฑ์

https://s.shopee.co.th/9zkKcoU4la

The post คราบพลัคในฟันเด็กสามารถขจัดได้อย่างไร appeared first on heartsmom.

สำหรับคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์ นอกเหนือจากการเตรียมความพร้อมสำหรับต้อนรับสมาชิกใหม่แล้ว การดูแลและบำรุงลูกน้อยระหว่างตั้งครรภ์ นับเป็นหัวใจสำคัญที่คุณแม่และคนรอบข้างต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ โดยเฉพาะในคุณแม่ตั้งครรภ์ที่มีโรคประจำตัว จะต้องใส่ใจในการใช้ชีวิตประจำวัน ทั้งการดูแลด้านอาหารและโภชนาการ การพักผ่อน โดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่าง ไม่เพียงจะช่วยให้ลูกน้อยมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ทว่ายังเป็นการป้องกันและลดความเสี่ยงในการเกิดภาวะ “ครรภ์เป็นพิษ” อีกด้วย

ทั้งนี้ เพื่อความรู้ที่ครบรอบทุกมิติ นพ.ธิติพันธุ์ น่วมศิริ สูตินรีแพทย์เฉพาะทาง ด้านเวชศาสตร์มารดาและทารกในครรภ์ ศูนย์สุขภาพผู้หญิง (Women’s Health Center) โรงพยาบาลนวเวช พร้อมนำข้อมูลอันเป็นประโยชน์มาถ่ายทอดผ่านบทความให้ความรู้ เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจให้กับคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์ โดยเฉพาะคุณแม่ที่มีโรคประจำตัว สามารถนำไปปรับใช้ให้เหมาะสมในการดูแลตนเอง

“ครรภ์เป็นพิษ” คือ ภาวะที่มีความดันโลหิตสูงในขณะตั้งครรภ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อย อาจส่งผลกระทบต่อการตั้งครรภ์ทั้งต่อแม่และลูก

ภาวะความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์

หากกล่าวถึงความดันโลหิตสูงในขณะตั้งครรภ์ คือ ภาวะที่มีความดันโลหิตมากกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอท ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 ชนิด ได้แก่

1. ความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ (Gestational Hypertension) คือ ความดันโลหิตสูงมากกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอท เพียงอย่างเดียว ตรวจพบหลังอายุครรภ์ 20 สัปดาห์

2. ครรภ์เป็นพิษ (Preeclampsia and Eclampsia) คือ ความดันโลหิตสูงมากกว่า 140/90 มิลลิเมตรปรอท ร่วมกับโปรตีนรั่วในปัสสาวะ ตรวจพบหลังอายุครรภ์ 20 สัปดาห์ อาจเกิดอาการรุนแรงจนชัก และเสียชีวิตได้

3. ความดันโลหิตสูงเรื้อรัง (Chronic Hypertension) คือ โรคความดันโลหิตสูงตั้งแต่ก่อนตั้งครรภ์ หรือ ตรวจพบก่อนอายุครรภ์ 20 สัปดาห์

4. ความดันโลหิตสูงเรื้อรัง ร่วมกับครรภ์เป็นพิษ (Chronic Hypertension with Superimposed Preeclampsia) โดยความดันโลหิตสูงทุกชนิด อาจพัฒนากลายเป็นครรภ์เป็นพิษรุนแรง และอาจส่งผลต่อชีวิตของแม่และลูกได้

ปัจจัยเสี่ยงต่อครรภ์เป็นพิษ

• เคยมีประวัติครรภ์เป็นพิษมาก่อน

• ความดันโลหิตสูงก่อนการตั้งครรภ์

• โรคไต

• โรคเบาหวาน

• โรคภูมิต้านทานเนื้อเยื่อตัวเอง เช่น SLE, Antiphospholipid Syndrome

• ครรภ์แฝด

• อ้วน

• ประวัติครอบครัว มีคนเป็นภาวะครรภ์เป็นพิษ

• อายุมากกว่า 35 ปี

ครรภ์เป็นพิษมีอาการอย่างไร

• ความดันโลหิตสูง > 140/90 มิลลิเมตรปรอท

• ปวดหัว

• ตามัว

• ปวดท้อง จุกแน่นชายโครงขวา หรือ ใต้ลิ้นปี่

• บวมที่เท้า ขา มือ หน้า

• น้ำหนักเพิ่มขึ้นเร็วผิดปกติ

• ปัสสาวะเป็นฟอง

• ตรวจพบโปรตีนรั่วในปัสสาวะ

• หอบเหนื่อย

• ชัก

• รกลอกตัวก่อนกำหนด

• ทารกโตช้าในครรภ์

การประเมินความรุนแรง

• ครรภ์เป็นพิษไม่รุนแรง (Preeclampsia without Severe Feature) คือ ความดันโลหิตสูง > 140/90 มิลลิเมตรปรอท ไม่มีอาการรุนแรง และไม่มีภาวะแทรกซ้อน

• ครรภ์เป็นพิษรุนแรง (Preeclampsia with Severe Feature) คือ ความดันโลหิต > 160/110 มิลลิเมตรปรอท มีอาการรุนแรง ตรวจพบการทำงานของอวัยวะต่าง ๆ ผิดปกติ เช่น ตับอักเสบ การทำงานของไตลดลง หรือไตวาย เม็ดเลือดแดงแตก เกล็ดเลือดต่ำ การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ น้ำท่วมปอด หากมีอาการรุนแรง ชัก หรือหมดสติ ต้องรีบทำการรักษา เพราะอาจอันตรายถึงชีวิตได้ทั้งแม่และลูก

การตรวจคัดกรองและการป้องกัน

• การตรวจคัดกรองสามารถใช้การซักประวัติความเสี่ยงต่อครรภ์เป็นพิษ การเจาะเลือดประเมินความเสี่ยง อัลตราซาวด์ตรวจเส้นเลือดที่มดลูก และพิจารณาให้ยาแอสไพริน ป้องกันการเกิดครรภ์เป็นพิษ

การดูแลผู้ที่มีปัจจัยเสี่ยงและการรักษา

• ครรภ์เป็นพิษสามารถพยากรณ์การเกิดและป้องกันได้ คุณแม่ไปตรวจครรภ์ตามที่แพทย์นัดอย่างสม่ำเสมอ

• หากมีโรคประจำตัวอยู่แล้ว ควรดูแลรักษากับแพทย์เฉพาะทางสาขานั้น ๆ อย่างใกล้ชิด ควบคุมโรคให้อยู่ในภาวะสงบ และปรึกษากับแพทย์ก่อนวางแผนตั้งครรภ์

• สังเกตอาการของตนเองอยู่เสมอ หากมีอาการที่เสี่ยงต่อครรภ์เป็นพิษ เช่น บวมมาก น้ำหนักขึ้นเร็ว ปวดหัว ตามัว หอบเหนื่อย ให้รีบเข้ามาปรึกษาแพทย์

• หากวินิจฉัยครรภ์เป็นพิษรุนแรง ต้องทำการรักษาโดยการยุติการตั้งครรภ์ เช่น ผ่าตัดคลอด อย่างเร็วที่สุด โดยแพทย์จะพิจารณาแนวทางในการรักษาจากอายุครรภ์ ณ ขณะวินิจฉัยเป็นหลัก จำเป็นต้องให้ยาป้องกันการชักตั้งแต่ก่อนคลอดจนถึง 24 ชั่วโมงหลังคลอด และให้ยาลดความดันโลหิต

• หากอายุครรภ์ยังก่อนกำหนดมาก ทารกยังไม่สมบูรณ์มากพอ อาจรักษาด้วยการประคับประคอง ควบคุมความดันโลหิต ร่วมกับให้ยากระตุ้นปอดทารก และยุติการตั้งครรภ์เมื่อมีข้อบ่งชี้

• ร่วมดูแลรักษากับแพทย์เฉพาะทางสาขาอื่น ๆ เช่น อายุรแพทย์ กุมารแพทย์ทารกแรกเกิด สูตินรีแพทย์เฉพาะทางด้านเวชศาสตร์มารดาและทารกในครรภ์

แม้ว่าภาวะครรภ์เป็นพิษจะไม่สามารถป้องกันได้ 100% แต่การฝากครรภ์ที่ถูกต้อง การตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอ และการดูแลที่เหมาะสมสำหรับหญิงตั้งครรภ์แต่ละคน ก็อาจจะช่วยป้องกัน ลดความเสี่ยง และลดภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้

โรงพยาบาลนวเวช มุ่งมั่นให้บริการทางการแพทย์ที่มีคุณภาพและเข้าถึงง่าย พร้อมดูแลสุขภาพของผู้หญิง อย่างเข้าอกเข้าใจ ด้วยบริการทางการแพทย์ที่ครอบคลุมทุกช่วงวัย และทีมแพทย์เฉพาะทาง หากมีข้อสงสัย สามารถสอบถามรายละเอียดและขอรับคำปรึกษาได้ที่ ศูนย์สุขภาพผู้หญิง (Women’s Health Center) โรงพยาบาลนวเวช โทร. 0 2483 9999 หรือ www.navavej.com

สื่อมวลชนต้องการข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อ

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัท อินทิเกรเต็ด คอมมูนิเคชั่น จำกัด โทร. 0 2354 3588 www.incom.co.th

อุษณีย์ ถาวรกาญจน์ โทร. 081 984 5500 Email: usanee@incom.co.th

The post ครรภ์เป็นพิษ เรื่องที่คุณแม่ไม่ควรมองข้าม appeared first on heartsmom.

หลังจากอากาศบ้านเราเริ่มเข้าฤดูหนาว ก็จะพบว่าลูกน้อย มีอาการติดเชื้อที่ทำให้ท้องเสีย ซึ่งมีการระบาดมากในเด็ก ทำให้คุณพ่อคุณแม่หลายคนกังวลใจ โดยอาการที่เกิดขึ้นอาจไม่ได้มาจากเชื้อแบคทีเรีย แต่มีต้นเหตุจากเชื้อไวรัสที่มีชื่อว่า โนโรไวรัส (Norovirus) ส่งผลให้เด็กเล็กมีอาการท้องเสีย คลื่นไส้ อาเจียนค่อนข้างรุนแรง ยิ่งถ้าภูมิต้านทานต่ำอาการอาจหนัก และร้ายแรงถึงแก่ชีวิตได้ เพราะฉะนั้นการรู้เท่าทันไวรัสชนิดนี้ ย่อมช่วยให้สามารถดูแลป้องกันลูกน้อย และทำการรักษาได้ทันท่วงที

บทความนี้ พญ.กฤตพร พรไพศาลสกุล กุมารแพทย์เฉพาะทางด้านเวชศาสตร์โรคติดเชื้อ ศูนย์สุขภาพเด็ก โรงพยาบาลนวเวช จะมาให้ความรู้และสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับโนโรไวรัส พร้อมทั้งให้คำแนะนำตั้งแต่การสังเกตอาการเบื้องต้น ไปจนถึงการป้องกันเชื้อไวรัสชนิดนี้ เพื่อให้ผู้ปกครองสามารถดูแลและรับมือ เมื่อเกิดความผิดปกติกับบุตรหลานได้อย่างทันท่วงที

โนโรไวรัส คืออะไร

โนโรไวรัส (Norovirus) เป็นไวรัสที่ทำให้เกิดการอักเสบของระบบทางเดินอาหาร ไวรัสชนิดนี้ระบาดได้ง่ายและรวดเร็ว แม้ร่างกายได้รับเชื้อในปริมาณเพียงเล็กน้อย ที่สำคัญเชื้อไวรัสทนต่อความร้อนและน้ำยาฆ่าเชื้อต่างๆ ได้ดี ดังนั้นเมื่อเกิดการปนเปื้อนของโนโรไวรัสในอาหารและน้ำดื่ม จะทำให้เกิดอาการท้องเสีย อาเจียน และสามารถติดต่อกันได้ง่าย บางรายอาจจะมีไข้อยู่ 1-3 วัน อาการจะคล้ายกับอาหารเป็นพิษมาก และใช้เวลาเพียงไม่นานในการแพร่กระจายเชื้อ บางครั้งป่วยพร้อมกันทั้งครอบครัว หรือระบาดในโรงเรียน สถานเลี้ยงเด็ก ไวรัสนี้พบการระบาดได้มากในฤดูหนาว ติดต่อได้ง่ายในสภาพอากาศเย็น และทำให้เกิดโรคได้ทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ อาการที่พบบ่อย หากได้รับเชื้อโนโรไวรัสภายใน 24–48 ชั่วโมง ได้แก่

• ปวดท้อง และถ่ายเหลวเป็นน้ำ

• คลื่นไส้ อาเจียน

• ปวดศีรษะ มีไข้ต่ำ

• ปวดเมื่อยตามร่างกาย

• อ่อนเพลีย

การตรวจและการรักษา

การตรวจวินิจฉัยการติดเชื้อโนโรไวรัส ทำได้โดยการเก็บตัวอย่างอุจจาระเพื่อส่งตรวจพิเศษกับห้องปฏิบัติการ หากพบว่าติดเชื้อโนโรไวรัส แพทย์จะทำการดูแลรักษาตามอาการเป็นสำคัญ หากเด็กมีภูมิต้านทานที่ดี อาการจะดีขึ้นและหายได้เองภายใน 2-3 วัน

แต่หากเด็กเกิดการขาดน้ำอาจทดแทนด้วยการดื่มน้ำเกลือแร่ หรือการให้น้ำเกลือทางหลอดเลือด รับประทานอาหารอ่อนๆ หรือให้ยาแก้อาเจียนและยาแก้ปวดท้อง แต่ถ้าเด็กภูมิต้านทานต่ำ มีอาการรุนแรงถึงขั้นถ่ายตลอดเวลา ต้องนำส่งโรงพยาบาลทันที และอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิด เพราะอาจเกิดการช็อก ความดันต่ำ และเสียชีวิตได้

การติดต่อของโรค

เชื้อโนโรไวรัสสามารถติดต่อได้ง่ายจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง ด้วยพฤติกรรมต่างๆ ดังต่อไปนี้

• รับประทานอาหารหรือดื่มน้ำที่มีเชื้อโนโรไวรัส พบบ่อยในน้ำดื่ม น้ำแข็ง ผักผลไม้สด หอยนางรม เป็นต้น

• เด็กจับหรือสัมผัสกับสิ่งของที่มีเชื้อโนโรไวรัส แล้วเอานิ้วเข้าปาก

• สัมผัสกับผู้ป่วยโดยตรง

วิธีป้องกันการติดเชื้อ

การดูแลใส่ใจเรื่องความสะอาดคือ หัวใจสำคัญของการป้องกันการติดเชื้อโนโรไวรัส ได้แก่

• ก่อนทานหรือหยิบจับอาหาร และหลังเข้าห้องน้ำ ต้องล้างมือให้สะอาดทุกครั้ง

• การล้างมือให้สะอาดต้องล้างด้วยน้ำสบู่ โดยให้น้ำไหลผ่านไม่ต่ำกว่า 15 วินาที

• ดื่มน้ำที่สะอาด เลือกรับประทานอาหารที่ปรุงสุก สะอาด และสดใหม่

• หลีกเลี่ยงการหยิบจับหรือทำอาหารให้ผู้อื่น

• ใช้ช้อนกลางหากต้องรับประทานอาหารร่วมกับผู้อื่น

เพราะเชื้อโนโรไวรัสสามารถติดต่อได้ง่าย และปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนป้องกัน รวมถึงยังไม่มียาที่กำจัดเชื้อไวรัสชนิดนี้โดยเฉพาะ ทางที่ดีจึงควรดูแลบุตรหลานอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะในเรื่องของการรับประทานอาหารและน้ำดื่มที่สะอาด ที่สำคัญการล้างมือให้สะอาดทุกครั้ง คือหัวใจสำคัญที่จะช่วยให้ห่างไกลจากเชื้อโนโรไวรัส

โรงพยาบาลนวเวช มุ่งมั่นให้บริการทางการแพทย์ที่มีคุณภาพและเข้าถึงง่าย พร้อมดูแลสุขภาพของเด็ก อย่างเข้าอกเข้าใจ ด้วยบริการทางการแพทย์ที่ครอบคลุมทุกช่วงวัย และทีมแพทย์เฉพาะทาง หากมีข้อสงสัย สามารถสอบถามรายละเอียดและขอรับคำปรึกษาได้ที่ ศูนย์สุขภาพเด็ก (Children’s Health Center) โรงพยาบาลนวเวช โทร. 02 483 9999 หรือ www.navavej.com

สื่อมวลชนต้องการข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อ

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัท อินทิเกรเต็ด คอมมูนิเคชั่น จำกัด โทร. 0 2354 3588 www.incom.co.th

อุษณีย์ ถาวรกาญจน์ โทร. 081 984 5500 Email: usanee@incom.co.th

The post โนโรไวรัส เชื้อไวรัสที่ทำให้เด็กท้องเสียและอาเจียนรุนแรง appeared first on heartsmom.

สาเหตุสำคัญของการเกิดโรคภูมิแพ้ คือ พันธุกรรม และสิ่งแวดล้อม ซึ่ง พันธุกรรม เป็นปัจจัยหนึ่งที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคภูมิแพ้ทุกชนิด โดยถ้าพ่อหรือแม่เป็นโรคภูมิแพ้อยู่ก่อนแล้ว ลูกก็จะมีโอกาสเกิดโรคภูมิแพ้ได้มากขึ้น ส่วน สิ่งแวดล้อม เริ่มตั้งแต่ตอนคุณแม่ตั้งครรภ์ ให้นมบุตร ไปจนถึงสภาพแวดล้อมที่เลี้ยงดูเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การอยู่ในสถานที่ที่มีสารก่อภูมิแพ้ เช่น ไรฝุ่น สัตว์เลี้ยง ละอองหญ้า เกสรดอกไม้ ใกล้ชิดคนสูบบุหรี่ พื้นที่ที่มีฝุ่น pm 2.5 หนาแน่น จะเพิ่มความเสี่ยงและความรุนแรงของการเป็นโรคภูมิแพ้

โรคภูมิแพ้ในเด็กสร้างความกังวลใจให้กับคุณพ่อคุณแม่ไม่น้อย พญ.สิริรักษ์ กาญจนธีระพงค์ กุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญโรคภูมิแพ้และภูมิคุ้มกันวิทยา โรงพยาบาลนวเวช จึงได้มาให้ความรู้เกี่ยวกับโรคนี้ เพื่อให้พ่อคุณแม่ได้รู้จัก ทำความเข้าใจ และรับมือได้เมื่อลูกน้อยเป็นโรคภูมิแพ้

การเกิดโรคภูมิแพ้มักเป็นไปตามอายุ เช่น

โรคภูมิแพ้อาหาร (Food Allergy) มักพบในช่วงขวบปีแรก โดยมีการแพ้อาหารของเด็ก ตามช่วงอายุดังนี้

– การแพ้โปรตีนนมวัว (cow’s milk protein allergy) มักพบในช่วงขวบปีแรก โดยพบว่าการที่แม่ดื่มนมวัวปริมาณมากกว่าปกติในช่วงตั้งครรภ์ ให้นมบุตร การมีพี่น้องมีอาการแพ้โปรตีนนมวัวอยู่แล้วจะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น

– การแพ้ไข่ (Egg allergy) แพ้แป้งสาลี (Wheat allergy) แพ้ถั่ว (Peanut allergy) ในปัจจุบันพบว่าเกิดได้ทั้งจากที่เด็กเริ่มกินเองเป็นครั้งแรก หรือที่ผ่านทางน้ำนมแม่ ก็มีอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนเช่นกัน

โรคภูมิแพ้อากาศ (Allergic rhinitis) จะต่างจากการเป็นโรคภูมิแพ้อาหาร มักจะพบในช่วงเด็กอายุ 2-3ขวบปี โดยพบว่าการเลี้ยงดูในสิ่งแวดล้อมที่มีสารก่อภูมิแพ้ เช่น ไรฝุ่น แมลงสาบ เชื้อรา หญ้า วัชพืช และละอองเกสร รวมไปถึงการมีสัตว์เลี้ยงในบริเวณบ้าน ทั้งสุนัข และแมว จะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคในอายุที่น้อยลง และกระตุ้นทำให้อาการของโรครุนแรงขึ้นได้
การเกิดภาวะหลอดลมไวหลังการติดเชื้อไวรัส (Viral induced wheezing) และการเป็นโรคหอบหืด (Asthma) นั้น สามารถพบได้ในช่วงอายุที่หลากหลาย ซึ่งถ้ามีภาวะหลอดลมไวหลังการติดเชื้อไวรัสบ่อยครั้งก่อนอายุ 5 ปี จะมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหอบหืดได้มากกว่าปกติถึง 2-3 เท่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การติดเชื้อจากไวรัสทางเดินหายใจ RSV

อาการแสดงเบื้องต้นของการแพ้อาหารมีได้หลายลักษณะ

อาการทางผิวหนัง เช่น

– ผื่นคัน ผื่นแดง ผื่นเม็ดทราย (Maculopapular rash) ซึ่งมักพบบริเวณลำตัวได้มากที่สุด

– ผื่นแพ้ผิวหนังบริเวณที่เฉพาะเจาะจง (Atopic dermatitis) มีลักษณะหยาบ หนา แห้ง คันเรื้อรัง เฉพาะ

บริเวณ เช่น แก้ม ข้อมือ ข้อเท้า ข้อพับแขนขา รวมไปถึงตามลำตัวและท้องได้ ซึ่งผื่นนี้ เด็กทารกมักมีอาการคันมาก การเกาทำให้เกิดการติดเชื้อบริเวณผิวหนังตามมาได้บ่อย ๆ ทำให้รักษาหายขาดได้ยาก

– ผื่นลมพิษแบบเฉียบพลัน (Urticaria)

– อาการบวมของเยื่อบุบริเวณเปลือกตา ปาก หู ทั่วใบหน้า (Angioedema) ไปจนถึงแพ้แบบรุนแรง

Anaphylaxis ได้

อาการทางระบบทางเดินหายใจ เช่น

– การแน่นจมูก จาม มีน้ำมูกใส ๆ ไหลเรื้อรัง หรือเป็น ๆ หาย ๆ (Rhinorrhea/Rhinitis) ซึ่งอาการมีความคล้ายกับอาการของภูมิแพ้อากาศได้

– หายใจครืดคราด ติดขัด หายใจหอบเหนื่อย แน่นหน้าอก (Chest tightness) ไปจนถึงหายใจแบบมีเสียงวี๊ด (Wheezing) ซึ่งอาการมีความคล้ายกับอาการของโรคหอบหืดได้เช่นกัน

ทั้งนี้อาการทางระบบทางเดินหายใจอาจมีความรุนแรงไปจนถึงขั้นเสียชีวิตได้ถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน

อาการทางระบบทางเดินอาหาร เช่น

– การคัน ระคายในคอในช่องปาก ปวดท้องแบบบีบเกร็ง ซึ่งทำให้ทารกร้องกวนบ่อย ๆ นอนได้ไม่นาน ไม่สบายท้อง แน่นท้อง (Abdominal discomfort) ลักษณะเหมือนมีลมในท้อง ซึ่งอาจทำให้สะอึกหรือขย้อนนมตามหลังการกินนมได้

– ถ่ายบ่อย ถ่ายท้องเสีย (Enteritis) โดยเฉพาะถ่ายปนมูก ถ่ายปนมูกเลือด (Mucous bloody stool appearance)

– กินนมยาก น้ำหนักไม่ขึ้น เลี้ยงไม่โต

– ร้องไห้โคลิค (Colic)

คำแนะนำสำหรับการเริ่มต้นอาหารมื้อแรก ในเด็กกลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อการแพ้อาหาร เป็นดังนี้

1.  ข้าวเป็นอาหารหลัก เริ่มที่มื้อแรก ควรเป็นข้าวขาว ในทารกที่กินนมแม่สามารถกินเป็นข้าวบดผสมนมแม่ได้
2. ผัก ผลไม้เริ่มที่อายุ4-6 เดือน เนื่องจากเป็นอาหารความเสี่ยงน้อยต่อการแพ้อาหาร สามารถกินซ้ำเพียง 2-3 วัน ได้ตามลำดับ

– ผักสีขาว-เขียวอ่อน : ผักกาดขาว หัวหอม หัวไชเท้า ซูกินี่ กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก

– ผักสีเขียวเข้ม : ผักบุ้ง คะน้า กวางตุ้ง ตำลึง บลอคโคลี่ ผักโขม

– ผักสีเหลือง ส้ม แดง ม่วง : ข้าวโพด ฟักทอง แครอท มะเขือเทศ บีทรูท มะเขือม่วง

3.เนื้อสัตว์เริ่มที่อายุ 6 เดือน: เนื้อไก่ เนื้อหมู ตับ และปลาน้ำจืด ตามลำดับ
4.อาหารกลุ่มความเสี่ยงสูงควรเริ่มตามอายุ ดังนี้

– ไข่แดง : อายุ 6 เดือน

– ไข่ขาว : อายุ 7-9 เดือน

– แป้งสาลีและธัญพืช : 11-12 เดือน

– ถั่วเหลือง : อายุ 6-7 เดือน

– ถั่วลิสง และถั่วเปลือกแข็ง : อายุ 3 ปีขึ้นไป

– อาหารทะเล  เช่น ปลาทะเล กุ้ง ปู หอย  : อายุ 2 ปีขึ้นไป / ปลาหมึก  : อายุ 2-3 ปีขึ้นไป

โรงพยาบาลนวเวช มุ่งมั่นให้บริการทางการแพทย์ที่มีคุณภาพและเข้าถึงง่าย พร้อมดูแลสุขภาพของผู้หญิง แม่ และเด็ก อย่างเข้าอกเข้าใจ ด้วยบริการทางการแพทย์ที่ครอบคลุมทุกช่วงวัย และทีมแพทย์ที่เชี่ยวชาญ หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสุขภาพ สามารถขอรับคำปรึกษาได้ที่โรงพยาบาลนวเวช โทร.02 483 9999 หรือ www.navavej.com

สื่อมวลชนที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อ

ฝ่ายประชาสัมพันธ์  บริษัท อินทิเกรเต็ด คอมมูนิเคชั่น จำกัด โทร. 0 2354 3588 www.incom.co.th

อุษณีย์ ถาวรกาญจน์  โทร.081 984 5500 Email: usanee@incom.co.th

The post รู้จัก เข้าใจ พร้อมรับมือ “โรคภูมิแพ้ในเด็ก” appeared first on heartsmom.