นิทานก่อนนอนเรื่อง ดินสอกับยางลบ

สวัสดีคะเด็กๆวันนี้พี่พี่ Heartsmom ก็มีนิทานก่อนนอนพร้อมข้อคิดมาฝากเด็กๆทุกคนกันเช่นเคยนะคะ ลองไปอ่านกันได้เลยะค่ะ

ดินสอกับยางลบเป็นเพื่อนคู่หูกัน พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน บ้านของเขาก็คือกล่องดินสอนั่นเอง

มีอยู่วันหนึ่ง ดินสอนั้นไม่มีอะไรทำเมื่อมองไปรอบรอบก็พบว่ายางลบนั้นนิ่มมากจึงใช้หัวปลายแหลมของตัวเองทิ่มไปที่ตัวยางลบ

ยางลบกระโดดและร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด และหันไปถามดินสอว่า “เธอมาทิ่มฉันทำไม”

“เพราะเธออ่อนนิ่มเกินไปน่ะสิ” ดินสอพูดโพร่งออกไปอย่างนั้น

ยางลบได้ยินดังนั้นก็โกรธมาก จึงพูดออกมาว่า “ได้ ฉันจะไม่สนใจนายแล้ว ต่อไปนี้ถ้าเธอเขียนผิดอีกอย่ามาหาฉันก็แล้วกัน” ยางลบพูดเสร็จก็เดินออกจากบ้านไป

พอยางลบจากไปแล้วดินสอก็เริ่มทำงานอีกครั้ง ทันใดนั้นเองก็มี คำผิดปรากฏขึ้น ดินสอกระวนกระวายใจเป็นอย่างมากไม่รู้จะทำอย่างไรดี จึงเอาตัวเองจุ่มน้ำและขีดไปที่คำผิด ทำให้กระดาษเปื่อยและเป็นรูที่น่าเกลียดมาก ดินสอเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีในสิ่งที่ตัวเองได้ทำกับยางลบ และตัดสินใจไปตามหายางลบ

ดินสอเขียนประกาศคนหายและโพสต์ไว้ทุกที่ เพื่อหวังว่ายางลบจะเห็นมัน ส่วนยางลบนั้นเดินไปตามถนนก็เห็นข้อความประกาศที่ดินสอได้เขียนเอาไว้ เขารู้สึกซาบซึ้งมาก จึงตัดสินใจกลับมาหาดินสอ

เมื่อเพื่อนทั้งสองได้พบกันก็กอดกันแน่น ดินสอพูดขึ้นว่า ต่อไปฉันจะไม่ทำร้ายเธออีก เพราะฉันรู้แล้วว่าทุกครั้งที่เธอลบคำผิด 1 ครั้ง ตัวเธอจะเริ่มเล็กลงๆ ต่อไปฉันจะพยายามเขียนคำผิดให้น้อยลง เธอจะได้มีชีวิตที่ยืนยาวขึ้น

นับแต่นั้นมาดินสอและยางลบก็กลับมารักกันและอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

แหล่งอ้างอิง

Zu158.com
Zhihuigushi
Qigushi.com

The post นิทานก่อนนอน พร้อมข้อคิด เรื่องดินสอกับยางลบ appeared first on heartsmom.

นิทานก่อนนอนพร้อมข้อคิด เรื่องหมีน้อยเข้าโรงเรียน

สวัสดีคะเด็กๆวันนี้พี่พี่Heartsmom ก็มีนิทานก่อนนอนพร้อมข้อคิดมาฝากเด็กๆทุกคนกันเช่นเคยนะคะ ลองไปอ่านกันได้เลยะค่ะ

ครอบครัวหมีน้อยพักอาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่งที่มีทิวทัศน์สวยงามมีต้นไม้ใหญ่หญ้าเขียวขจีเต็มไปด้วยดอกไม้หลากสี พวกเขายังมีเพื่อนๆมากมาย เจ้าหมีสามพี่น้องวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานร่าเริงแบบนี้ทุกวัน

ในเช้าตรู่วันหนึ่ง ในขณะที่แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามายังห้องของเจ้าหมีน้อยทั้ง 3 ตัว พี่ชายและพี่สาวของเจ้าหมีน้อยตื่นนอนอย่างโดยดี

ดูสิ พวกเขากำลังเตรียมข้าวของใส่กระเป๋าเพราะว่าวันนี้เป็นวันที่พวกเขาต้องไปโรงเรียนอนุบาลเป็นวันแรก

แล้วทำไมเจ้าหมีน้อยคนเล็ก tutu ยังไม่ลุกขึ้นจากที่นอนอีกละ พี่ชายหันไปทางน้องหมีคนสุดท้องที่นอนคุดคู้อยู่บนที่นอนและไม่มีท่าทีว่าจะลุกเลย

ในขณะที่แสงแดดส่องความอบอุ่นมายังพวกเขาอีกครั้งราวกับส่งยิ้มให้ แต่เจ้าหมีน้อยก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะขยับเลยสักนิดหรือว่าเขาไม่อยากจะไปโรงเรียนกันนะ

ในขณะนี้พ่อหมีเดินเข้ามาแตะศีรษะของลูกหมีคนสุดท้องแล้วถามว่า “ลูกรู้สึกไม่สบายหรือ” ทำไมยังไม่ตื่นเตรียมตัวไปโรงเรียนอีกล่ะจ๊ะ พวกพี่ๆกำลังรอลูกอยู่นะ

“ไม่ลุก” เจ้าหมูลูกคนสุดท้องพูด โรงเรียนอนุบาลไม่เห็นจะสนุกเลยสักนิดผมไม่อยากไป tutu เปิดผ้าห่มออกมาแล้วพูดกับพ่อด้วยหน้าตาที่บ่งบอกว่าไม่อยากไปโรงเรียน

ที่แท้เจ้าหมูน้องคนสุดท้องนั้นตื่นนานแล้ว แต่เป็นเพราะว่ากลัวการไปโรงเรียนจึงแกล้งนอนต่อนั่นเอง

แม่หมีเข้ามาแล้วยิ้มพร้อมกับพูดว่า น้อง tutu หนูลองไปดูสิว่าโรงเรียนอนุบาลนั้นเป็นยังไง บางทีเธออาจจะชอบที่นั่นขึ้นมาก็ได้

ได้ยินแม่หมีชักชวนอย่างนั้น เจ้าหมีน้อย tutu จึงแบกกระเป๋านักเรียนใบใหม่แล้วเดินตามพี่ชายและพี่สาวไปโรงเรียน

เมื่อถึงโรงเรียนแล้วพวกเขาต้องตะลึง ว้าว ที่แท้โรงเรียนอนุบาลนั้นน่าสนใจอย่างนี้นี่เอง เจ้ามีน้อย tutuดูมีความสุขมาก

ในชั้นเรียนคุณครูสอนน้องหมีทั้ง 3 วาดรูปและร้องเพลง และหลังเลิกเรียนเขาก็เล่นของเล่นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน

หลังจากเลิกเรียน เจ้าหมีน้อย 3 พี่น้องก็จูงมือกันเดินกลับบ้านอย่างร่าเริง พวกเขาพร้อมใจกันพูดว่าการมาโรงเรียนอนุบาลสนุกอย่างนี้นี่เอง

หลังจากที่พวกเขาพบความสุขในการไปเรียนโรงเรียนอนุบาลตั้งแต่นั้นมาเจ้าหมีตัวก็กลายเป็นหมีที่ชอบเรียนหนังสือตั้งแต่นั้นมา

แหล่งอ้างอิง

Zu158.com
Zhihuigushi
Qigushi.com

The post นิทานก่อนนอน พร้อมข้อคิด เรื่องหมีน้อยเข้าโรงเรียน appeared first on heartsmom.

นิทานก่อนนอน เรื่องอันตรายของเม่นสาว

สวัสดีคะเด็กๆวันนี้พี่พี่เอานิทานก่อนนอน พร้อมข้อคิดของ Heartsmom ฝากเด็กๆทุกคนกันเช่นเคยนะคะ ลองไปอ่านกันได้เลยะค่ะ

ในป่าแห่งนี้มีเม่นคนสวยชื่อ เหม่ยเหม่ย อาศัยอยู่ในป่า สัตว์ในป่าทั้งหลายต่างก็ชอบเธอมากแม้แต่ครอบครัวพังพอนก็ยังไม่เคยทำร้ายเธอเลย เพราะว่าป่านี้เรียกว่าป่าแห่งมิตรภาพ พวกสัตว์ที่นิสัยไม่ดีจะถูกขับไล่ออกจากป่า ดังนั้นเม่นคนสวย เหม่ยเหม่ย จึงอยู่อย่างสงบสุขในป่าแห่งนี้ อย่างไรก็ตามเรื่องร้ายๆก็กำลังมาถึง

วันหนึ่งมีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งย้ายมาจากป่าอื่น เพราะได้ยินว่ามีเม่นสาวสวยอาศัยอยู่ที่ป่ามิตรภาพแห่งนี้ สุนัขจิ้งจอกรู้ว่าเนื้อของเม่นนั้นทั้งหอมและนุ่ม มันกำลังจะคิดแผนการอยู่ในใจที่จะกินเม่นตัวนี้

วันหนึ่ง เหม่ยเหม่ย กำลังเดินอยู่บนถนนริมทาง สุนัขจิ้งจอกออกมาดักข้างหน้าแล้วพูดว่า “เหม่ยเหม่ยคุณช่างสวยมาก”

เหม่ยเหม่ย พูดออกมาอย่างภาคภูมิ “สุนัขจิ้งจอกเธอมีอะไรหรือเปล่า”

คืออย่างนี้นะ ที่บริเวณหลังป่าจะมีการจัดประกวดสาวงามในวันมะรืนนี้ ฉันอยากจะเชิญคุณเข้าร่วมด้วย และคิดว่าเธอคงจะได้ รางวัลที่ 2 อย่างแน่นอน

“ทำไมถึงได้ที่ 2 ล่ะทำไมฉันถึงไม่สามารถได้ที่ 1” เหม่ยเหม่ยถาม

สุนัขจิ้งจอกพูดว่า “ที่จริงคุณสวยมาก เพียงแต่”

“เพียงแต่อะไร”

“เพียงแต่ว่าผมของคุณแข็งเกินไปไม่นุ่มเหมือนขนของแกะ ถ้าคุณไปดัดผมสักหน่อยคุณจะต้องได้ รางวัลที่ 1อย่างแน่นอน” สุนัขจิ้งจอกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ได้ ได้ ได้ สุนัขจิ้งจอก คุณรอฉันอยู่ที่ถนนหน้าบ้านนะ ฉันจะกลับมาในอีกครึ่งชั่วโมง” พูดจบเหม่ยเหม่ยก็วิ่งไปที่ร้านทำผมของป้ายีราฟ และขอให้ป้ายีราฟดัดผมให้เธอ

ไม่ว่าป้ายีราฟจะพยายามเกลี้ยกล่อม แม่นคนสวยอย่างไร เธอก็ไม่ฟัง ป้ายีราฟไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดัดผมให้เธอ แต่ป้ายีราฟยังคงมีสติ ทำให้ผมของ เหม่ยเหม่ย นิ่มลงเล็กน้อย ส่วนอื่นๆก็ยังคงแข็งเหมือนเดิม และป้ายีราฟยังใช้ยาชนิดหนึ่งซึ่งทำให้คนมองว่าผมของเม่นนั้นนุ่ม แต่แท้จริงแล้วผมเหม่ยเหม่ย ก็ยังคงแข็งเหมือนเดิม ยาชนิดนี้สามารถป้องกันคนอื่นไม่ให้มารุกรานหรือรังแกเธอได้

เมื่อเหม่ยเหม่ยพบว่าผมของตัวเองถูกดัดจนนิ่มแล้ว ก็วิ่งออกไปหน้าประตูอย่างดีใจ

เมื่อเธอไปถึงถนนเล็กๆ ก็พบกับสุนัขจิ้งจอกที่รออยู่อย่างหมดความอดทน แล้วพูดขึ้นว่า”สุนัขจิ้งจอก คุณดูสิ ผมของฉันเป็นยังไงบ้าง สวยไหม”

“ฉันไม่สนใจหรอกว่าผมเธอจะสวยหรือไม่ ฉันรู้แต่ว่าเนื้อของเธอทั้งหอมทั้งนุ่มและมีคุณค่าทางโภชนาการ” สุนัขจิ้งจอกพูดออกมาอย่างโหดเหี้ยม

หลังจากที่สุนัขจิ้งจอกพูดไปว่าเขาจะกินเหม่ยเหม่ย เหม่ยเหม่ย คิดว่า คราวนี้เธอต้องตายแน่ๆแต่เธอก็ ปกป้องตัวเองเป็นวงกลมด้วยความเคยชิน แต่ที่น่าแปลกคือเม่น เหม่ยเหม่ยไม่เป็นอะไรเลย แต่สุนัขจิ้งจอกนั่นกลับถูกหนามของเม่นทิ่มจนตาย ด้วยเหตุผลง่ายๆเพราะป้ายีราฟได้เอะใจว่าน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น และได้ช่วยชีวิตเม่นเหม่ยเหม่ยไว้

หลังจากที่ เหม่ยเหม่ย รู้เรื่องนี้เธอก็รู้สึกขอบคุณป้ายีราฟอย่างมาก ป้ายีราฟพูดกับเหม่ยเหม่ย อย่างจริงจังว่าไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ต้องคิดถึงผลที่จะตามมาอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจและควรรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นด้วย

แหล่งอ้างอิง
Zu158.com
Zhihuigushi
Q gushi

The post นิทานก่อนนอน นิทานเรื่องสั้น อันตรายของเม่นสาว appeared first on heartsmom.

วันนี้Heartsmomขอแนะนำ นิทานก่อนนอน เรื่องนกน้อยสร้างบ้านใหม่

เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึงฝูงนกต่าง ก็บินไปบินมาในป่าเก็บกิ่งไม้และสร้างบ้านใหม่

เจ้าแมลงวันเห็นดังนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างโง่เขลา “ฮ่าๆๆ พวกเจ้าช่างที่ไม่รู้จักความสนุก ไม่เข้าใจความสุข เอาซะเลย”

เจ้านกน้อยไม่เข้าใจความหมายที่แมลงวันพูดจึงถามว่า เจ้าหมายถึงอะไร?

เจ้าแมลงวันตอบอย่างเย่อหยิ่งว่า ” ข้าหมายความว่าเจ้าช่างไม่รู้จักใช้ความสนุกของชีวิต
เอาซะเลย เธอดูอย่างฉันสิ ฮ่าๆๆ อาศัยอยู่ในบ้านเจ้าหมูจอมขี้เกียจที่ลมก็พัดไปไม่ได้ฝนตกก็ไม่เปียก ช่างสบายอะไรอย่างนี้

เจ้านกน้อยมองแมลงวันอย่างดูถูก และไม่พูดกับเจ้าแมลงวันอีกเลย เขาตั้งหน้าตั้งตาสร้างบ้านของตัวเองต่อไป

ในวันหนึ่ง ลิงน้อยซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลป่า ได้มาตรวจตราสถานที่ที่บ้านเจ้าหมูน้อยจอมขี้เกียจ เขาตำหนิเจ้าหมูขี้เกียจอย่างหนักถึงเรื่องความสะอาด ลิงน้อยโชว์ใบเหลืองให้เจ้าหมูขี้เกียจและเตือนเขาว่าให้รีบทำความสะอาดบ้านที่สกปรกและมีกลิ่นเหม็นของเจ้าทันที

เจ้าหมูขี้เกียจเมื่อถูกตำหนิก็รู้สึกอับอายจนหน้าแดงขึ้นมา เขารีบทำความสะอาดบ้านจนสะอาดเรียบร้อยพร้อมกับไล่เจ้าแมลงวันตัวนั้นออกจากบ้านพร้อมจะติดฉากกั้นอันใหม่เพื่อไม่ให้เจ้าแมลงวันนั้นเข้ามาได้อีก

ขณะที่เจ้านกน้อยเองก็สร้างบ้านใหม่เสร็จพอดี จากนั้นเจ้านกน้อยกับเจ้าหมูน้อยก็มองดูบ้านที่สะอาดสวยงามของตัวเองต่างพากันยิ้มอย่างดีใจ

เจ้าแมลงวันไม่มีที่อยู่อาศัยแล้วมันหันกลับไปมองนกน้อยที่สร้างบ้านใหม่ของตัวเองและยิ้มร้องเพลงอย่างมีความสุขก็รู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก

เมื่อฝนตกลงมาแล้วเจ้านกน้อยยิ่งร้องเพลงอย่างมีความสุขส่วนเจ้าแมลงวันกับตากฝนและต้องหนีไปอย่างทุลักทุเล

แหล่งอ้างอิง
zhihuigushi

The post นิทานก่อนนอน เรื่องนกน้อยสร้างบ้านใหม่ appeared first on heartsmom.

เรื่องหุบเขากับโพรงต้นไม้

วันนี้Heartsmom มีนิทานก่อนนอนเรื่องหุบเขากับโพรงต้นไม้มาฝากเด็กๆ กันนะคะ

หุบเขานั้นช่างน่าสงสารยิ่งนัก เขาต้องตอบกลับกับทุกคนที่มาคุยกับเขา

โพรงต้นไม้กลับพูดว่า “ฉันต่างหากที่น่าสงสารทุกคนต่างก็พูดความลับกับชั้น แต่ชั้นทำได้แค่ฟังเท่านั้นไม่สามารถตอบกลับไปได้”

“ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาเปลี่ยนกันไหมล่ะ” หุบเขาพูด

โพรงต้นไม้ยินดีอย่างมากที่จะได้แลกเปลี่ยนหน้าที่กับหุบเขา

จากนั้นโพรงต้นไม้ก็กลายเป็นหุบเขา

เมื่อโพรงต้นไม้ได้กลายเป็นห่วงเขาแล้วเขาดีใจเป็นอย่างมากเพราะในที่สุดเขาก็สามารถเปิดปากพูดได้แล้ว

มีคนพูดกับเขาว่า “สวัสดี”

หุบเขาก็ตอบกลับว่า “สวัสดี”

แล้วคนคนนั้นก็พูดว่า”วันนี้อากาศดีมาก”

เขาก็ตอบกลับว่า”อากาศดีมาก”

“ฉันชอบปีนเขา”

“ชอบปีนเขา”

“ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิ”

“ชอบฤดูใบไม้ผลิ”

“ฉันชอบลิลลี่”

” ลิลลี่คือใครกัน” หุบเขาตอบกลับ

ในระหว่างที่หุบเขาและโพรงต้นไม้แลกเปลี่ยนหน้าที่กันนั้นเขาบอกเพียงว่าหากมีคนคุยกับเขาเขาต้องตอบกลับไป แต่เขากลับลืมชี้แจงกฎของการตอบกลับให้โพรงต้นไม้ได้รู้ ว่าเขาสามารถทำได้เพียงตอบคำคนอื่นซ้ำกลับไปเท่านั้น ไม่สามารถพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดได้

คนที่บอกชอบลิลลี่รู้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินคำตอบของหุบเขา ถึงแม้เขาจะตกตะลึงแต่เขาก็ยังคงพูดต่อไป

“ลิลลี่ คือสาวน้อยที่อยู่ข้างบ้านของฉัน”

” ทำไมคุณถึงชอบลิลลี่ หล่ะ”

“เพราะเธอน่ารัก”

“งั้นก็ไปบอกเธอสิ”

“ไปบอกเธอหรอ”

“ไปบอกเธอ”

ชายผู้นั้นจึงรีบลงจากหุบเขา เพื่อไปหาลิลลี่ หุบเขาหิวกระหายและนั่งดื่มชาสักพักหนึ่งก็เริ่มมีคนต่อไปมาตะโกนลั่นหุบเขา

“เว่ย”

“เว่ย”

“เปียโนน่ารำคาญจริง”

“น่ารำคาญ”

“ฉันเกลียดการเรียนเปียโน”

“เปียโนคืออะไร”

โพรงต้นไม้ที่กลายเป็นหุบเขาโต้ตอบกับผู้คนที่ตะโกนไปยังหุบเขาอย่างกระตือรือร้นมาก โดยใช้พลังงานทั้งหมดที่สะสมไว้เมื่อตอนเป็นโพรงต้นไม้ ในไม่ช้าทุกคนก็รู้เกี่ยวกับหุบเขาพิเศษแห่งนี้และหลายคนก็มาคุยกับเธอเป็นพิเศษ

แล้วโพรงต้นไม้ล่ะ? หุบเขาที่กลายเป็นโพรงต้นไม้ตอนนั้นเป็นยังไงบ้าง?

หุบเขาที่กลายเป็นโพรงต้นไม้ยินดีมากที่เขาไม่ต้องพูดเลย เพราะก่อนหน้านี้เขาพูดจนเบื่อแล้ว ตอนนี้ไม่ต้องพูดก็ดีเหมือนกัน อีกอย่างคนที่มาพูดกับโพรงต้นไม้นั้นน่าสนใจกว่าตั้งเยอะ เขาไม่ต้องนั่งฟังคนตะโกนเป็นคำคำอีกต่อไป แต่คนที่มาหาเขานั้นล้วนมีเรื่องเล่า บางคนเล่าเรื่องที่มีความสุข และบางคนเล่าเรื่องที่ทุกข์ใจ

ฉันได้ยินเรื่องที่ไม่น่ายินดีมากมายและ รู้สึกเเป็นกังวลแทนคนเหล่านั้น

“ถ้าคุณไม่ชอบ Lili ก็อย่าเล่นกับเขา! ไปหาคนที่คุณชอบเล่นด้วยสิมีคนมากมายที่คุณจะเล่นด้วยได้”

“ถ้าคุณชอบเปียโนก็แค่คุยกับพ่อและแม่ ถ้าคุณไม่พูดพวกเขารู้ได้อย่างไรว่าคุณไม่อยากเรียนเต้นแต่คุณอยากเรียนเปียโน”

หุบเขาที่กลายเป็นโพรงต้นไม้ ต้องการชักชวนพวกเขาจริงๆ แต่อย่างไรก็ตามเขาจำได้ว่า โพรงต้นไม้บอกเขาว่าในระหว่างการฟังคนที่มาพูดนั้น – เขาจะไม่สามารถพูดหรือออกเสียงออกไปได้

เอาล่ะถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่พูดอะไรก็ได้ โพรงต้นไม้ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งและในที่สุดก็ตัดสินใจเขียนสิ่งที่คนเหล่านี้พูดกับเขาลงบนใบไม้ เขาเขียนคำพูดของคนที่มาไว้ที่ด้านหน้าของใบแล้วให้เขียนความคิดเห็นของเขาเองไว้ที่ด้านหลัง

ด้วยวิธีนี้คนที่มาที่โพรงต้นไม้มักจะยกศีรษะขึ้นและประหลาดใจเมื่อพบว่าฉันมีปัญหานี้มีคนเคยพบมาก่อนเหมือนกัน

ในไม่ช้าทุกคนก็รู้เกี่ยวกับความพิเศษของโพรงต้นไม้นี้และหลายคนก็มาหาเขาเพื่อคุยกับเขาจากนั้นก็รอให้ใบไม้ใบใหม่เติบโตเพื่อจะดูด้านหลังเพื่อดูว่าโพรงต้นไม้นั้นคิดอย่างไรเกี่ยวกับปัญหาของพวกเขา

นอกจากปัญหาจะได้รับการชี้แนะแนวทางแล้ว ยังสามารถได้พูดเรื่องราวของตัวเองอีกด้วย ผู้คนที่มีความในใจต่างก็มาหาโพรงต้นไม้ เพราะโพรงต้นไม้นั้นสามารถบันทึกเรื่องราวของพวกเขาแขวนไว้บนต้นไม้ และทุกคนสามารถมองเห็น แต่จะไม่มีใครรู้ว่าเป็นเรื่องราวของใคร ช่างดีจริงๆ

โพรงต้นไม้ที่กลายเป็นหุบเขาและหุบเขาที่กลายเป็นโพรงต้นไม้ต่างก็มีความสุขมาก ที่ได้แลกเปลี่ยนหน้าที่กันและกัน พวกเขาได้รู้ว่าการได้ลองทำอะไรใหม่ๆในรูปแบบของตัวเองก็สามารถสร้างความสุขได้เช่นกัน

แหล่งอ้างอิง
zhihuigushi

The post นิทานก่อนนอน สั้นๆ พร้อมข้อคิด เรื่องหุบเขากับโพรงต้นไม้ appeared first on heartsmom.