เมื่อพบว่าลูกมีอาการของเด็กสมาธิสั้นผู้ปกครองหลายคนคงมีความกังวลอยู่ไม่น้อยว่าจะเกิดผลกระทบในการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับสังคมในระยะยาวหรือไม่ จริงๆแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้ปกครองไม่ควรมองข้าม เพราะโรคADHDหรือโรคสมาธิสั้นในวัยเด็กนั้นเป็นเรื่องที่ซับซ้อนและเกิดจากสาเหตุหลายประการซึ่งการบำบัดรักษาอาจจะต้องอาศัยระยะเวลาและความเข้าใจกับการปรับพฤติกรรมของเด็ก ก่อนอื่นเรามาทำความเข้าใจกับ ลักษณะของเด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้นกันคะ

ลักษณะของเด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้น

1. กระตือรือร้นจนเกินไป

เด็กสมาธิสั้นส่วนใหญ่จะมีความกระตือรือร้นมากจนเกินไปเมื่อเทียบกับเด็กในวัยเดียวกัน ส่วนใหญ่จะมองเห็นได้ชัดเจนในช่วงปฐมวัย แต่เด็กบางคนก็เริ่มในช่วงวัยทารก ในช่วงวัยเด็กอาจดูมีชีวิตชีวาชอบคลานออกจากเปลรถเข็นหรือปีนขึ้นลง ไม่สามารถนั่งได้เป็นเวลานานไม่ชอบเล่นอะไรเงียบๆ เมื่อโตขึ้นพฤติกรรมจะโดดเด่นมากยิ่งขึ้น ไม่สามารถนั่งนิ่งๆในชั้นเรียนได้ จะมีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาเช่นนั่งบิดตัวไปเล่นกับยางลบดินสอ หรือหูกระเป๋าเป็นต้น

2.อารมณ์หุนหันพลันแล่น

เด็กที่เป็นโรคนี้จะมี อารมณ์วู่วาม หุนหันพลันแล่นชอบขัดจังหวะการสนทนาของผู้อื่น เด็กจะมีพฤติกรรมทางอารมณ์ที่ไม่มั่นคงจะมีความตื่นเต้นมากจนเกินไปและยังมีแนวโน้ม ที่จะเป็นคนใจร้อนอารมณ์เสีย หรือร้องไห้กับเรื่องเล็กน้อย แสดงการต่อต้านหรือมีพฤติกรรมก้าวร้าว

3. มีความบกพร่องทางสติปัญญามีปัญหาด้านการเรียนรู้

เด็กที่เป็นโรคนี้จะมีความผิดปกติทางด้านการเรียนรู้ การรับสารในการแปลงภาพและเสียง แมนจะมีสติปัญญาที่ปกติอาจจะมีปัญหาในเรื่องของการเรียนรู้ที่เป็นขั้นตอน

4.มีความผิดปกติทางอารมณ์

เด็กบางคนมีอาการวิตกกังวล และซึมเศร้าหากถูกวิจารณ์จากครูหรือผู้ปกครองบ่อยครั้งหรือถูกรังแกจากเพื่อนร่วมชั้น เมื่อเทียบกับรุ่นวัยเดียวกัน จะมีความอดทนทางภาวะอารมณ์ที่ต่ำกว่า ซึ่งอาจจะมีการต่อต้านฝ่ายตรงข้ามหรือมีอารมณ์ฉุนเฉียว จนอาจเกิดการใช้ความรุนแรงได้ จากการศึกษาพบว่าเด็กสมาธิสั้น สามารถนำไปสู่การกระทำความผิดในเยาวชนได้ง่าย หากไม่ได้รับการปรับพฤติกรรมอย่างจริงจัง

การบำบัดรักษาเด็กโรคสมาธิสั้น

การวินิจฉัยโรคสมาธิสั้นและมีความสำคัญเป็นอย่างมากเนื่องจากโรคสมาธิสั้นนั้นมีหลายระดับจึงต้องได้รับการรักษาที่ครอบคลุมหลายๆด้าน ปัจจุบันมีการรักษาโรคสมาธิสั้นได้หลายวิธี ได้แก่การบำบัดด้วยยา การบำบัดสภาพจิตใจและพฤติกรรม และการบำบัดด้วยคลื่นความถี่ จากการศึกษาวิจัยเชื่อว่าการบำบัดด้วยยาร่วมกับสภาพจิตใจและพฤติกรรมเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

1.การรักษาด้วยยา

ซึ่งอาจจะมีการให้ยาที่ช่วยลดอารมณ์ความหงุดหงิดหรืออาการซึมเศร้า และเพิ่มยาเข้าไปเสริมสร้างการบำรุงสมอง ในทางการวิจัยของจีนกล่าวว่าโรคสมาธิสั้นอาจเกิดจากธาตุหยินหรือการทำงานของไตไม่สมดุลเพียงพอ จึงอาจมีการให้ยารักษาเพื่อปรับสมดุลในส่วนที่บกพร่องไป

2. บำบัดด้วยสถาบันครอบครัว

เด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้นจะถูกสะท้อนไปถึงปัญหาครอบครัว เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกการการอบรมเลี้ยงดูในครอบครัว เด็กที่มีปัญหาเรื่องสมาธิสั้นมักจะมีความตึงเครียดในช่วงเวลาที่อยู่กับผู้ใหญ่ ดังนั้นการทำความเข้าใจกับผู้ปกครองจึงเป็นเรื่องสำคัญ ผู้ปกครองต้องเรียนรู้ที่จะเข้าใจถึงปัญหาและอาการของเด็กโรคสมาธิสั้นต้องมีความเห็นอกเห็นใจเมื่อลูกมีปัญหา ไม่ซ้ำเติมจนเกิดเป็นแผลขึ้นในใจ การสื่อสารระหว่างครอบครัวจึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดและไม่สามารถมองข้ามไปได้ อาการของเด็กจะมีมากขึ้นหรือลดลงส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับแรงกระตุ้นที่ได้รับจากครอบครัวด้วย

ควรมีการจัดการฝึกอบรมผู้ปกครองถึงวิธีจัดการกับพฤติกรรมของบุตรหลาน ควรอธิบายถึงสาเหตุและอาการของโรคสมาธิสั้น(ADHD) เด็กควรจะได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษผู้ปกครองสามารถสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีเพื่อช่วยให้เด็กมีการปรับพฤติกรรมที่ดีอย่างต่อเนื่องในระยะยาวลองให้เขาไป

3. ฝึกทักษะการอยู่ร่วมกันทางสังคม

การฝึกทักษะทางการเรียนรู้และอยู่ร่วมกันทางสังคมจะช่วยให้เด็กโรคสมาธิสั้นสามารถนำไปใช้ได้จริงรู้จักยอมรับตัวเองและยอมรับในตัวผู้อื่นรู้จักว่าตัวเราคิดอย่างไรและสังคมคิดยังไง แก้ไขความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลรู้จักให้อภัยและขอโทษยอมรับในคำวิพากษ์วิจารณ์ และสามารถจัดการกับอารมณ์โกรธและความหงุดหงิดของตัวเองได้

สรุป
การรักษาเด็กสมาธิสั้นนั้นมีความจำเป็นที่จะต้องได้รับการรักษาที่ครอบคลุมหลายๆด้าน ปัจจุบันมีการรักษาโรคสมาธิสั้นได้หลายวิธี ได้แก่การบำบัดด้วยยา การบำบัดสภาพจิตใจและพฤติกรรม และการบำบัดด้วยคลื่นความถี่ จากการศึกษาวิจัยเชื่อว่าการบำบัดด้วยยาร่วมกับสภาพจิตใจและพฤติกรรมเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

The post ทำอย่างไรเมื่อพบว่าลูกเป็นเด็กสมาธิสั้น appeared first on heartsmom.

สาเหตุและอาการของโรคสมาธิสั้นนั้นมีความซับซ้อนมาก เด็กที่เป็นโรคนี้จะมีอาการสมาธิสั้นและเสียสมาธิได้ง่าย และมักถูกรบกวนจากสภาวะแวดล้อมรอบข้างได้ง่าย จากการวิจัยศึกษาของจีนพบว่าสาเหตุที่ทำให้เด็กสมาธิสั้นนั้นมีด้วยกันหลายสาเหตุและที่มักพบได้บ่อยมีดังนี้

สาเหตุที่สำคัญของโรคสมาธิสั้นเกิดจาก

1.ถ่ายทอดทางพันธุกรรม

จากการศึกษาวิจัยพบว่าโรคสมาธิสั้นนี้สามารถถ่ายทอดได้ทางพันธุกรรม หากพบว่าบุคคลในครอบครัวหรือเครือญาติเคยมีอาการหรือเป็นโรคนี้ เด็กที่จะเกิดมาก็มีโอกาสเสี่ยงสูง

2.ปัญหาทางระบบประสาท

อาจเกิดจากระบบประสาทสมองส่วนกลางล่าช้า เนื่องจากแรงการกระตุ้นไม่เพียงพอจึงทำให้การพัฒนาทางประสาทบกพร่องหรือเจริญเติบโตช้า จึงเป็นสาเหตุให้เกิดโรคสมาธิสั้นได้เช่นกัน

3.มีปัญหาเกี่ยวกับภูมิหลังครอบครัว

บางครอบครัวมีปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมอยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่ามาตราฐาน จึงไม่ค่อยสนใจให้ความรู้แก่บุตรหลาน ปัญหาเหล่านี้อาจสร้างแรงกดดันให้กับบุตรหลานได้

4. ประสาทรับส่งข้อมูลในสมองเสียหาย

ซึ่งอาจเกิดจากความไม่สมดุล ของการรับส่งข้อมูลของส่วนประสาท เช่น เกิดการติดเชื้อระหว่างตั้งครรภ์ ทารกเกิดภาวะการขาดออกซิเจนในครรภ์ และส่งผลกระทบต่อระบบสมองส่วนกลาง

5. การขาดธาตุเหล็ก

นักวิชาการต่างชาติหลายท่านได้ตั้งข้อสังเกตว่าการขาดธาตุเหล็ก อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดโรคสมาธิสั้น นอกจากธาตุเหล็กจะทำหน้าที่รับส่งออกซิเจนแล้วยังส่วนในการถ่ายเทเผาผลาญกระบวนการชีวะเคมีอื่นๆ ซึ่งการขากธาตุเหล็กอาจทำให้ตัวรับสารโดปามีนซึ่งเป็นสารที่ควบคุมความรู้สึกทำงานผิดปกติ จะทำให้รู้กระสับกระส่าย หงุดหงิดได้ง่าย

เกณฑ์อาการเด็กสมาธิสั้นที่พบเจอได้บ่อย

1.เด็กสมาธิสั้นมักไม่ใส่ใจในรายละเอียดเกี่ยวกับกิจกรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นการเรียนหรือทำงาน
2.มักจะรักษาสมาธิขณะเรียนได้ยาก
3.เวลาคุยกับเขามักจะเหม่อลอยและไม่ได้ตั้งใจฟังในสิ่งที่ผู้พูดกำลังพูด
4.จะไม่สามารถทำการบ้านหรืองานบ้านงานประจำตามคำสั่งได้ และมักจะเป็นเรื่องยากที่จะทำตามภารกิจหรืองานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ
5.ไม่ชอบหรือไม่อยากทำภารกิจหรืองานที่ต้องใช้พลังงานอย่างต่อเนื่อง(เช่นการบ้าน หรืองานบ้าน)และมักจะพยายามหนีหรือหลีกเลี่ยงที่จะไม่ทำ
6.ฟุ้งซ่านได้ง่ายจากสิ่งเร้าภายนอกและมักจะลืมสิ่งของหรือกิจวัตรประจำวันที่ทำอยู่เป็นประจำ
7.หากอยู่ในห้องเรียนหรือสถานที่ต่างๆมักจะไม่อยู่กับที่และจะออกจากที่นั่งโดยไม่ได้รับอนุญาต
8.วิ่งไปรอบรอบ หรือปีนขึ้นลงบ่อยเกินไป ในโอกาสที่ไม่เหมาะสม
9.มักขัดจังหวะหรือชอบรบกวนผู้อื่น (เช่นตะโกนเสียงดังเพื่อขัดจังหวะเมื่อผู้อื่นพูดอยู่ หรือชอบยุ่งกับกิจกรรมของผู้อื่น)

การป้องกันไม่ให้เกิดโรคสมาธิสั้น

โดยทั่วไปเชื่อว่ามาตรการเหล่านี้สามารถป้องกันการเกิดโรคสมาธิสั้นได้ในระดับหนึ่ง

1.ควรตรวจสุขภาพก่อนสมรส หลีกเลี่ยงการแต่งงานในเครือญาติ และควรมีการพิจารณาในการเลือกคู่สมรสว่าอีกฝ่ายมีญาติใกล้ชิดที่มีอาการป่วยทางประสาทหรือไม่

2.ควรแต่งงานและมีลูกในวัยที่เหมาะสม การแต่งงานช้าหรือตั้งครรภ์ช้าเกินไปจะทำให้เกิดความบกพร่องส่งไปถึงเด็กในครรภ์ได้ ดังนั้นผู้ที่ตั้งครรภ์ช้าเกินไปจึงควรมีการวางแผนการดูแลบุตรทั้งก่อนคลอดและหลังคลอดให้ดี เพื่อลดผลกระทบที่จะเกิดกับเด็ก

3. หลีกเลี่ยงหรือลดโอกาสการบาดเจ็บในระหว่างคลอด อาการบาดเจ็บเหล่านี้ทำให้ประสาทและสมองถูกรบกวนได้ง่าย จากการศึกษาวิจัยของจีนพบว่าการคลอดแบบธรรมชาตินั้นมีสัดส่วนของเด็กสมาธิสั้นในอัตราที่สูงกว่า

4.ในขณะที่ตั้งครรภ์ควรรักษาอารมณ์ให้อยู่ในภาวะที่ปกติหรือมีความสุขไม่เครียดจนเกินไป และไม่ควรดื่มแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่หรือรับสารเสพติดใดๆในขณะตั้งครรภ์ สิ่งเหล่านี้จะไปกระตุ้นภาวะทางสมองซึ่งจะส่งผลต่อเด็กในครรภ์

5.สร้างบรรยากาศสภาพแวดล้อมภายในบ้านหรือครอบครัวให้มีความอบอุ่น เด็กควรมีความผ่อนคลายเมื่ออยู่ในครอบครัวและไม่ควรได้รับแรงกดดันในการเรียนที่มากจนเกินไป

6. ควรใส่ใจกับโภชนาการที่เหมาะสมและสร้างระเบียบในการกินให้กับเด็ก เพื่อให้เด็กสามารถพัฒนานิสัยการกินที่ดี และควรให้เด็กนอนพักผ่อนอย่างเพียงพอ

สรุป

เด็กที่เป็นโรคนี้จะมีอาการสมาธิสั้นและเสียสมาธิได้ง่าย มักถูกรบกวนจากสภาวะแวดล้อมรอบข้าง
หากพบว่าเด็กมีอาการเหล่านี้ควรต้องมีการตรวจวินิจฉัยอย่างละเอียดเพื่อทำการบำบัดรักษาอย่างถูกวิธี เพื่อไม่ให้อาการรุนแรงมากขึ้น อย่างไรก็ตามเราสามารถลดความเสี่ยงและป้องกัน เพื่อไม่ให้เกิดโรคสมาธิสั้นได้

The post สาเหตุของโรคสมาธิสั้นเกิดจากอะไร appeared first on heartsmom.